Sadece yoğun bir günün ardından evime varıp hemen uyumak istiyordum... Başıma gelecekleri ben dahil kimse tahmin edemezdi değil mi?
Ayağımdaki topuklu ayakkabıları ayağımdan çıkarıp fırlatmak ve o şekilde yürümek o kadar çok istiyordum ki. Keşke bunu yapmam mümkün olsaydı. Bugün iğrenç bir gündü. İşlerim çok yoğun geçmişti ve çıkış saatim geldiğinde yorgunluktan bayılacak haldeydim. Zor da olsa arabamı kullanayım demiştim fakat o da beni yarı yolda bırakarak bozulmuştu. Evime zaten az kaldığı için yürümeye karar vermiştim. Başıma gelecekleri bilemezdim tabii. Yolu kısaltmak için girdiğim bir ara sokakta yürürken çöp kovalarının arkasından sesler duymuştum. Önce tırssam da gördüğüm görüntü içimin acımasına neden olmuştu. Karşımda bir kedi ve yavruları duruyordu. Yavrular iyi görünse de anne kedi, bitkin ve bakımsız görünüyordu. Hızlıca çantamdan öğlen yemeğimden kalan yiyecekleri çıkarıp kedinin önüne eğildim. Yiyecekleri yavaşça önüne bıraktığımda önce koklayıp ardından yemeye başladı. Kedilerde ilgilendiğim sırada arkamdan bu sefer bir hayvana ait olmadığına emin olduğum gülüşler duydum. Hızlıca ayağa kalktığımda karşımda iki tane sırıtan adam vardı. Pek şaşırdığım bir manzara olduğu söylenemezdi. Boğazımı temizleyerek,
"Merhaba, bir sorun mu var acaba?"dedim. Evet niyetlerini hiç anlamamış gibi davranmak en iyisiydi. Belki -buna asla inancım olmasa da- iyi adamlar çıkarlardı. Kısa ama yapılı olan adam sırıtarak, "Yolumuzu kaybettik güzellik. Kendimize bir rehber arıyorduk. Bizim yol göstericimiz sen olmalısın." Dedi. Kesinlikle niyetleri belliydi. Hâlâ gerilmemiş olmamın sebebi bana bir şey yapmaya kalksalar onları mahvedeceğim gerçeğiydi.
O gece onları mahvetmekten beter etmiştim. Bazen keşke sadece mahvedip bıraksaydım dediğim zamanlar oldu. O adamlar bana o gece tecavüz etmeye kalkıştılar. Birinin yaralanıp sakat kalmasına, diğerinin ölümüne sebep olmasaydım belki de bunu başarır, ardından sadece kafa şişiren adalet sistemimiz yüzünden doğru düzgün ceza bile almazlardı. Bende onlar tarafından kirletilmiş ruhumun pisliğiyle yaşamaya çalışırdım. Kim bilir belki de ruhum bu pisliği kaldıramazdı...