Japonyada 8 yaşında bir kız çocuğuydam ailem beni dışlıyordu ortancı çocuk olmanın kuralımıydı bir anne neden sesiz diye çocuğunu umursamaz kardeş demiyordum onlara anlar bana kötü davran dışlayan kişilerdi abla ve erkek kardeş pekiya dışarıda oyun oynuyan yaşıtlarım bana hergün zorbalık yapıyorlar çıkmak istemiyorum dışarıya
Annem dışarıdan odun getirmemi söyledi odunları kestim kucağıma aldım yağmur yağmaya başladı o sırada o çocuklar geldi tas atılar vurdular odunları düsürdüm her yerim kirlenmisti nehire düştüm iste ne olduysa o zaman oldu gözüm döndü o kendini beğenmiş erkeğin üzerine doğru yürüdüm bana dediki ne bakıyorsun aptal ne yapacaksın ağlayacakmısın dedi bıçak vardı üzerimde birden ona sapladım karnından kan akıyordu elerim kan içindeydi kanı fıskırdı yüzüme yüzümdende dudaklarıma tadı bu kadar güzelmiymiş yeni bir bilgi insanların tadı bu kadar güzelmiydi çocuklar bağırarak ve ağlıyarak kaçtı iste o yün içimde bir his olustu harikaydı daha fazla isityorum çocukların peşinden gitim onların tadını merakediyordum onlar kaçtı ben kovaladım annemin ve babamın olduğu samanlığa gittiler annem şaşırmıştı ne oldu diye bağırarak çocuklara soruyordu kapıyı kilitledim kuyunun orda ates vardı galiba annem yemek yapacaktı ateşten biraz aldım bir sopayla tam pencereden atacaktımki ablam bağırarak üzerime doğru koştu elimdeki sopayla kafasına vurdum hem kıyaferleri yanıyordu hemde kafası kanıyordu bağırdığı için dahada heycan verici oldu ama ne büyük sansızlıki köylüler geliyordu uzaktan gördüm onları döktüğüm odunların ordaydılar başka bir odunla ateşi alıp samalığın penceresiden atım hızlıca alev aldı ve hemen ordan uzaklastım köylüler pesimdeydi nereye gideceğimi gayet iyi biliyorum ( uçurum)