Selam ben Simay. Duygularımı sadece en yakın olduğum kişilere yansıtırım. Cünkü yabancılara yansıtırsam. Aslında bu yakın yabancı meselesi değil. Bu bir travma meselesi. Herneyse sonra anlatırım uzun hikayem var. En yakın arkadasım Merve. Sadece ona gülerim artık, sadece ona aglarım artık, sadece ona konuşurum artık.. Okula geldiğimde herkes bana tip tip bakıyordu. En azından kendimi ezdir mi yordum. Ne bakıyosun der gibi bi bakıs attım bir kıza. Hemen bakıslarını başka yöne çevirdi. Sınıfa girdim zorbam en sevdiğim canım zorbam ya. Beni beklemiş..
"Millet hadi herkes hediyelerini cikarsin" sınıftaki herkes gülerek çantasından bireyler çıkarmaya başladı bunlar akrilik boya gibi seylerdi.Anlamamistim.Tam o sırada ders zili çaldı ve sınıfa hoca girdi.
Herkes ayağa kalktı hoca oturun dedi ve"herkes defterlerini açsın"dedi.Defterimi çantamdan çıkarırken daha önce çantamda olmayan bir kağıdın düştüğünü fark ettim ve kagidi okudum. Kagitta aynen şöyle yazıyordu;
*çıkışta okulla lokanta arasındaki sokağa gel, sana bir sürprizimiz var:)*
Kagidi cebime sıkıştırdım ve sırama oturdum.Gidecek miydim?Muhtemelen evet başka çarem yoktu. Ders hiç bisey anlamadan geçip gitti.Esyalarimi toparlayıp lokantaya okul arasındaki sokağa girdim.Tam o sırada başımdan aşağı boya döküldü.
Evet bu da onların planıydi.Cantamdan ıslak mendili çıkarıp üstümü temizlerken çantamı yere bırakmıştım.Arda çantamı aldı.Voleybol topu gibi siktiğimin birbirlerine atmaya başladılar.
-BOLUM SONUU-
