Size ilkokulda olan bir anımdan bahsetmek istiyorum. O zamanlar 2. sınıfım. 1. sınıftan beri bana turuncu saçlarımdan dolayı "Tavuk" Lakabıyla seslenen ve zorbalık yapan bir kız arkadaşım vardı. Zeynep... Bir gün herzamanki gibi saat 7 de kalkıp kahvaltımı yaptıktan sonra hazırlandım ve annem beni okula bıraktı. Zil çaldı. İstiklal Marşı okuduktan sonra sınıflara dağıldık, Zeynepte tabikide sınıftaydı. 9 Senelik arkadaşım Açelya ile sıramıza oturmuştuk. Zeynep yanımıza gelip "Hey tavuk! Bu gün sabah yemini yedinmi bakalım?" dedi ve güldü. Ben pek umursamıyordum artık. Çünkü 2 senedir bunlara alışmıştım. Bir anda en sevdiğim, babamın bana hediyesi olan kalemimi elimden aldı ve çöpe attı. O kadar sinirlenmiştimki gözüm dönmüştü resmen. İçimde o kadar birikmiştiki o öfke.. Ayağa kalkıp yüzüne doğru bağırmaya başladım. Hoca sınıfa girdi ve ben hocaya hiçbir şey söylemedim. Aslında kalemimi çöpe attığını şikayet edebilirdim ama ne yapacağımı çok iyi biliyordum. Ders başlamıştı. Zeynep tuvalete gitmek için hocadan izin aldı ve tuvalete gitti. Parmağımı kaldırdım ve bende izin aldım. Hoca Zeynebi gönderdiği için "Bekle biraz. Zeynep geldikten sonra gidersin" dedi. Israr etmemin sonucu sonunda izin vermişti. Tuvalete gittim ve bütün kapılara vurdum. En sonunda bir kapıdan "Dolu!" Sesi geldi. Bu Zeynebin sesiydi. Aradığım kişiyi bulmuştum. Sessizce tuvaletin kapısını kilitledim ve oradan çıktım. Evet çok öfkeliydim ve olacakları hiç düşünememiştim.
