6 Ekim 2018
Sokaklar benim yuvamdı. Benim bir ailem veya arkadaşım yoktu, Akşam olduğunda yine banka gittim yatmaya ama sabah uyandığımda konuşamıyordum sanki dilim tutulmuştu geceye dair tek hatırladığım tek şey, Benden 1-2 yaş büyük bir çocuğun bana dedikleriydi hatırlamıyordum ama unutmamıştımda konuşamadım bu yaşıma kadar...
Günümüz
Üvey Babam Serdar abi beni kaldırdı yeme bozukluğum yüzünden beni zorlamadan okula bıraktı Poyraz ve Kaan kapıdaydı iki korumam varmış gibi hissediyordum. Yemekhaneye indik onlar yemek yerken benim aç kalmam onları rahatsız etmiş olacakki ağızıma birşeyler tıkmaya çalışıyorlardı.
-Eylül iyimisin solgun gibisin yemek yemeyi sevmediğini bilsemde yemelisin
Kaanın yüzüne baktım haraketlerimden,gözlerimden veya işaret dilimden anlıyorlardı onlarla ortak yanım kaan ve poyrazda sokaklarda büyümüştü bir gece hastaneye kaldırılmam sonucu onlarla orada tanıştım üvey ailemide orada edindim.Tabağı itirdim istemediğimi anlamış olacakki susmayı tercih ettiler tuvalete gitmeye kalktım kapıda beklediler enerji içeceği içmeme kızıyorlardı bu yüzden çantamdan gizlice çıkarıp içtim tadı güzeldi hemde yeme sorunum yüzünden enerjim düsüyorfdu kutuyu çöpe atıp çıktım.