oncelikle nasıl baslasam bilemiyorum ve tonlarca yazım hatası gorebilirsiniz özür dilerim.
Ortaokul benim icin kabus gibiydi ve sanırım hala bu kabustan uyanamadım.Ne denesem deneyim ya da ne yaparsam yapayım bir şekilde kendimden kurtulamıyorum ve bu yüzden kendimden nefret ediyorum.Umursamaz olmamaktan nefret ediyorum.Sosyal fobi veya anksiyete bozukluğundan nefret ediyorum.Panik ataklardan da nefret ediyorum.
Geçenlerde okulda bir panik atak yaşadım ve her şey altıncı sınıfta yaşadığım olayları tetikledi.Kimsenin beni umursayacağını düşünmediğimden ve artık içimde tutamadığımdan buraya yazmak istedim.
Hiç kimsenin beni onlara verdiğim değer kadar bana da değer verebileceklerini düşünmüyorum.İnsanları kırmaktan çok korkuyorum ve bu yüzden kendi isteklerimden ve kendi ruh sağlığımdan ödün vermekten de çok usandım.
Psikologlar ve psikiyatristler ne ilaç yazarsa yazsın en sonunda yine anksiyete zihnimi ele geçiriyordu.
Her şey anasınıfında başladı sanırsam,ben her zaman nazik ve çekingen bir kızdım.Arkadaşlarımın benimle dalga geçtiği bir kaç anı hatırlar gibiyim.İlkokulda ise biraz daha özgüven sahibiydim fakat bu özgüven 5.sınıfa kadardı.
5.sınıfta akran zorbalığına uğramaya başladım ve bu zorbalık 7.sınıfa kadar sürdü.Her gece ağlıyordum.Bir tane kedi peluşum var genelde ona sarılırdım çünkü kendimi hep hayvanlarayakın hissettim.Bir dönem kendimi ailemden ve arkadaşlarımdan soyutladım ve kitaplara gömüldüm.Bir dönem bana fiziksel zorbalık yaptıklarında majör depresyon dönemi geçirdim sanırsam.Psikiyatriye gitmeye başlamıştım ve psikoloğa gidip terapi görmeye başlamıştım.
Her ne kadar şuan da daha mutlu olsam da yaşadığım şeyler bende derin bir yara açmıştı ve o yaranın kapandığını hissettiğim günlerin ardından,ruhumdaki yaranın tekrar açıldığını hissediyorum.
Annemleri çok yorduğumun farkındayım ve onları çok seviyorum fakat bu gerçekten elimde olan bir şey değil.Zihnimi ve duygularımı kontrol edemiyorum.Düşünmeden duramıyorum.Beynimi ve içsel düşüncelerimi yırtıp atmak istiyorum.
Umarım annemin emeklerini boşa çıkarmam.
Seni seviyorum annem.