Bölüm 47

​"al sana kural dışı yaşam orospu çocu" cümle biter bitmez okyanusun dibinde öyle bir çarpıldım ki sanki tüm hücrelerim yer değiştirdi ama değdi ahvazorun o meşhur yüzünü tarih boyunca unutamayacağı bir haritaya çevirmiştim öfkeyle parmağını şıklattı son bir sihirle bizi 180 paralel evrenin galaktik boşluğuna fırlattı nebula bulutları içimizden geçerken ahvazor kanlar içindeki yüzünü kapatmaya çalışıyordu ​"bu yarayı" dedi hırıltıyla "milenyumlar geçse de unutmayacağım seriel kardeşim vesperi de seni de bu karanlığa gömeceğim" ​"tanrı aşkına şimdi cidden büyük sıçtık herif paralel evrene bile peşimden geldi hem gözü gitti hem karizması ama en azından artık aynaya baktığında kardeşini değil benim ona attığım bu imzayı görecek" arkamda siyah kanıyla yıldız tozlarını kirleten o yaralı canavarı bırakarak bulduğum ilk boyut kapısından kendimi bizim evin bahçesine attım kapıları kilitledim ama kulağımda hala o yaralı iblisin intikam dolu sesi yankılanıyordu