İçeriğe geç

Düşlerin Sesi

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Düşlerin Sesi

Bölüm 1

Başlangıç

Yine yeni bir gün için yatağımdan sıyrılmaya çalışıyordum, annem içeriden “Akşam oluyor siz hala masaya teşrif etmiyorsunuz Ahu hanım” diye seslenirken halıdaki desenleri izlemekteydim. O sırada Dağhan abim odaya daldı ve “Cumartesi günü diye saldın yine Ahucuğum, saat kaçta kursa gitmeyi planlıyorsun?” Diye sordu. Ses edemedim. Yaklaşık üç dört haftadır müzik kursumu ihmal ediyordum ve yine büyük bir sebepten dolayı. Bu sefer yine ben kalkamayınca babam seslendi. Ve kendimi yataktan doğruca sofraya fırlattım. Doğru okudun. Sabahları genelde aç uyanırım çünkü geceleri yemek yemeyi unutuyorum. Herkes sofradaydı. Annem,babam,Dağhan abim,Neşe ablam ve de ben. Onlarda benim gibi hafta sonları kursa giderler. Ablam resim. Abim ise gitar kursuna gider. Ben ise ailedeki en güzel ses genlerini aldığım için müzik kursuna giderim. Yani giderdim bir ya da iki ay önce. Çok uzattım ama nereden başlayayım bilemedim. Hayatımdan bahsetmek isterim öncelikle; Adım Ahu Demirci. 3 kardeşiz. Annem mimar. Babam ise komiser. 19 yıldır yaşamaktayım. Aslında çoğu kişinin yerinde olmak isterdim dediği hayatı yaşamaktayım ve bu annemle babamın sayesinde. Fransa’da yaşıyorum. Yaklaşık 5 yıl önce liseyi okumam için gelmiştik. Ve olaylar da tam bu zamanlar başladı..Yıl 2020 14 yaşımdaki ben yurtdışına çıkmak için üç yıldır ailemi ikna ediyordum ve aynı zamanda üç dil öğreniyordum. Fransızca,İngilizce,İspanyolca Tabi o zamanlar karantina döneminin gerçekleşmesine 3 veya 4 ay vardı. Sonunda ikna etmiştim ve her şey tamamen istediğim gibiydi. Okuluma kayıt olmuştum. Evimizi almıştık. Abimgilin okulları belliydi. Arkadaşlarım burada yaşıyorlardı. Her şey okeydi benim için. Taşındıktan 4 ay sonra korona çıktı ve okuluma 2 yıl gidemedim. Her şey bu dönemlerde de gayet normaldi aslına bakılınca. Ha birde şunu açık etmek isterim. Ailemin mesleklerinden bahsettim bu yüzden maddi durumumuz oldukça iyiydi. Abimle ablam da part time işlerde görevliydiler. Okuldan sonra çalışırlardı bende bomboş bir elemandım. Tabiri caizse hep arkadaşlarımla takılırdım dersleri boşlardım. Zaten üçümüzde özel okullara gidiyorduk dersleri hiç önemsemezdim. O zamanlar lgsye girecektim zaten ondada ortalama bir puan almıştım. Annemgil kızmamıştı çünkü özel liseye yetecek paraları vardı elbette. Arkadaşlarımla geceleri partiler düzenlerdik evlerimizde sabahları ordan buraya gezerdik. Aslına bakarsan fevkalade bir yaşantı…

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.