Soru 1= Uyandığında odan da değilsin ve karşında annen ile babam bağlı bir şekilde sana bakıyorlar onları kurtarabilir misin?
Evet gerçekten de uyandığımda odamda değildim.
Gözlerimi açtığımda yarısı beyaz yarısı siyah bir odanın içindeydim, tam tepemde ki ışık beni rahatsız etmeye yetmişti bile.
Ben odanın beyaz tarafındaydım karşımda ise siyah tarafı vardı. O kadar siyahtı ki sanki ucu olmayan bir sonsuzluk gibi zifiri karanlıktı.
Tuhaf olan bir şey daha ben yatağımdaydım ama odamda değildim, bu psikopat beni yatağımla kaçırmıştı, ama ayaklarım kilitliydi. Derin bir nefes aldım ve ''Hey'' diyerek bağırdım, ''Yanlış kişiyi kaçırdınız dostum, babam ve annem beni kurtarmakla kalmıyacak sizi de bu dünya üzerinden silecekler.'' Dedim ve güçlü görünmek için bir kahkaha bıraktım ortaya, ama o gülümsemeyi yüzümde donduracak çok büyük bir şeyle karşılaştım; Odanın karanlık kısmının ışığı yandı, gözlerim tek bir noktaya odaklandı; Elleri ve ayakları bağlı olan annem, ve hemen yanındaki babam.
Gözlerim irice açıldı, inanmadım, inanamadım, kalbim beynim inanmak istemedi. Ama tam karşımda duran benim ailemdi. Ve konu ailemken beni kaçırmak koymazdı, öldürmek koymazdı, işkencelere maruz kalmak koymazdı, taciz koymazdı, ama o harika yemeklerin aşçısı dünyanın en titizi ve en mükemmel ANNESİ... orda saçı başı dağınık, elleri ayakları bağlı, ağzı sıkıca konuşmaması için bağlanan annem.
Annemin ayaklarını neden bağlamışlardı ki? o sadece bana gelirdi size değil, peki elleri neden bağlı o benim saçımı okşardı sizi boğmazdı ki, ya ağzı o iltifattan başka bir şey söylemezdi asla. Bir melek size ne yapabilir ki onu böyle yaptınız, bir meleğin ağzı kapatılmazdı ama kapatmışlardı.
Gözlerim babama döndü ''Yine ne yaptın bu sefer biz yine neyi kaldıracağız?'' diyerek isyan ettim. Çünkü benim babam ne anneme ne bana bir kere bile sevgi göstermemiş, kumardan tüm varlığımızı yok etmiş, içki içip annemi ve beni öldürmeye çalışmış kimi zaman uyuşturucu kullanan bir şeytandı.
İçimde bir yer yanmıyor içimde bir orman yanmıyor, içimde bir dünya yanmıyor, benim içimde koskoca bir evren yanıyor dünyanın en güzel meleği karşımda ağlıyor ve benim yangınıma benzin dökülüyor, karşımda bir eşsiz mahvolmuş, ve ben ölmüşüm, karşımda korkudan titreyen kir kadın var ve onun korkusu benim ben belki de saatlerdir beni o karanlık odanın içinde izliyordu ben onları görmezken mahvoluyordu belki de korkuyordu çünkü korkmasının nedeni kendi canı değil bendim 20 yıl çocuğu olmayan üst üste düşük yapan en sonunda beni yaşatan bana bu şeytanın yanında bile hayatı yaşatan o kadın işte o kadın benim annemdi annem.
Benim annem o kadar eşsizdi ki babam denen adama bunca sene katlanmış düzelir umuduyla bunca senedir yanında olmuştu, çünkü bu şeytanda bu meleğe emanet edilmişti karşılığında beni ona vermişti.
Benim orda tüm bedenlerim, organlarım, ruhum yanıyordu, babam ise tepkisizdi.
''Annem'' dedim, sesim titriyordu içimin yangını dışıma vurmaya başlamıştı.
Daha çok ağladık.
''Anne'' dedim bu sefer ve devam ettim, ağlıyordum çünkü o ağlıyordu, yanıyordum çünkü o yanıyordu. ''Bak sen bana ne derdin hep? 'Ağlama be dünyalar güzeli prensesim acı çekiyorum'. Şimdi ben söylüyorum sana ağlama be annem ağlama be kraliçem ölüyorum.'' Belki de canım acımasın diye kendini susturmaya çalıştı ama beceremedi annem.
Siyah odanın arkasından biri siyah maskeli diğeri ise beyaz maskeli iki adam geldi beyaz maskeli adam annemin solunda durdu ve diğeri de benim yanıma geldi, kulağıma eğildi ve '' ayaklarını çözüp ellerini bağlıyacağım uslu durursan nefes almaya devam ederler'' dedi ve donuk bir şekilde başımı olumlu anlamda aşağı yukarı bir kere salladım.
Siyah maske ayağımın kilidini açtı be ellerimi yatağımın başının yanına yapılmış olan demir kilitledi, sonrada babamın sağ arkasına geçti.
Hemen sonra yarısı siyah yarısı beyaz gülen bir maskeyle kapıdan içeri biri girdi ve diğerleri saygıyla eğildiler.
Siyah-beyaz maske yanıma geldi ve yatağıma oturup ''e n'aber küçük Esin'' dedi. Anlaşılan beni tanıyordu. ''Babam sana ne yaptı neden annemle ben buradayız?''Geniş bir kahkaha attı ''demek sende sevmiyorsun babanı bende öyle ama babanın suçunu sen çekmek zorundasın çünkü baban babamın suçunu bana yaşattı. Annemi ve babamı gözümün önünde canice katletti.''
''Hayır, hayır, hayır, lütfen ne istersen yaparım her şeyi lütfen anneme dokunmayın benim nefesimi alınama annem olmaz o olmaz kıyamam ona ben babam yüzünden ölmeyi hak etmiyor lütfen lütfen bırakın annemi beni ve babamı öldürün annemi bırakın lütfen yalvarıyorum lütfen'' ağlıyordum bu yalvarışım bir dilenme gibiydi evet ben dileniyordum annemin canı için dileniyordum.
''Bana küçüklüğümü hatırlatıyorsun Esin, bende böyle yalvarmıştım babana ama benim derdim her ikisiydi baban bana acımadı ve bende şimdi düşmanımın evladına niye acıyım ki.'' Sadece ağlıyordum annemsiz ne yapabileceğimi düşündüm ve mütiş bir fikir buldum; intihar...
''Baban babamı ve annemi öldürürken acımadı oysa annemin ve benim hiç suçum yoktu. Yoktu Esin yoktu! peki senin suçun var mı? hayır. Ama ben intikam alıyorum Esin aynısını yapıyorum.''
''SALAK!'' diye bağırdım ağlayarak ''Farkında değil misin? Benden intikam alıyorsun Alçak! babamın annesi ve babasını öldürmeyi denedin mi!?'' dedim çünkü annemi kaybedemezdim.
''Ben o intikamı zaten önceden aldım Esin, ben şuan zaten senden intikam alıyorum çünkü sen daha 2 yaşına kadar baban böyle değildi senin için her şeyi yapabilen mütiş bir babaydı baban seni dünyaya getirmek için babamdan borç aldı ödemedi, ve sonrada ödememek için onu öldürdü. Anlıyor musun? Ben şuan senden intikam alıyorum Esin''
Adamlarına baktı; ikisi de bellerinden çıkardığı silahları ANNEME ve babama doğrulttu. ve sadece beyaz maskeli adam diğer eliyle ANNEM' in ağzını açtı ''Esin, Annem, kınalı kuzum yemin ederim bilmiyordum annem, bilsem ben başka yolunu bulurdum annem küsme bana annem kınalı kuzum lütfen mutlu bir hayat yaşa tek dileğimi gerçekleştir ve intihar etme ben senin çocuğunu eşini görmek istiyorum annem mutlu olduğunu kanıtla bana yoksa cennete almam seni annem'' Yüreğim, annem ömrüm ağlıyordu ben burada ölüyordum.
''Annem ne olur annem yapma sensiz yaşayıp acı çekmemi isteme annem sensiz ne yapayım ben şuan ruhum bir silah arasında annem'' ben ağlıyordum annem ağlıyordu ben ölüyordum annem ölüyordu tek fark annem gerçekten ölüyordu ben ise ruhumu öldürüyordum.
''Sık!'' emrini verdi. siyah-beyaz maske. Ne olduysa o zaman oldu çatışma çıktı; siyah maske görevini yapmıştı ama beyaz maske siyah-beyaz maskeye sıktı karnından vurdu ve siyah maskeli ile çatışmaya girdi o kargaşanın içinde sadece beyaz maskenin annemin önünde siper olarak çatışıyordu diğeri ise babamın bedenini siper almıştı ona rağmen siyahlıyı vurduğunu gördüm, ama annemin inleme sesiyle benim kolumdan vurulmam bir oldu.
Sonrası mı? sonrasında bayılıyorum ve 2. soruya geçiyorum...
(0 puan anneni kurtaramadın)