Aylayla oynuyordum. Daha 7 yaşındaydı ne güzel herşeyden habersiz keşke bende öyle olsam. Merhaba ben selin 16 yaşındayım kendimi bildim bileli bu çocuk esirgeme yurdundaydım. Ayla ise benden sonra gelmişti ve beni ablası kabul etmişti. Biz birbirimizin ailesiydik. Onun ailesi onu bırakıp gitmişti hala geri geleceğini düşünüyordu. Akşamları camın başında annesiyle babasını bekliyordu ama bilmediği birşey vardı giden geri gelmezdi gelen gideni bekliyordu giden ise bıraktığını unutuyordu. Annem beni Ben daha çok küçükken beni canlı canlı bir mezarlığa gömüştü beni liseli öğrenciler bulmuştu. Belki haberden görmüşsünüzdür. Beni devlet kendi korumasına almıştı.burada büyüyorum. Aylayla oynarken İrem geldi yanıma"selin müdür seni çağırıyor "
"neden "
"ben de bilmiyorum çağır gelsin dedi"ayla benim gideceğinden korkmuştu. Aylanın önünde diz çöküp yanağından öptüm. "ben şimdi müdürün yanına gidip gelicem"
"geliceksin değil mi "
"gelicem"hızla müdürün odasına gitim. Kapıyı çaldım ve "gir"sesiyle içeri girdim bir kadın öfkeli bir şekilde bir koltukta oturuyordu diğer koltukta ise 3 gün önce evlatlık edindiği cemile vardı.müdüre döndüm. "ne oldu niye çağırdınız"
"selin hanfendinin gerdanlığı kayboldu. Sen mi aldın "ben şuan hırsızlıkla mı suçlanıyordum. "hayır ben çalmadım ne diye benden şüphelendiniz"kadın alev saçan gözleriyle bana döndü. "dün gerdanlığıma bakıp keşke gerdanlığınız kadar kızınızı da sevseydiniz demedin mi sürekli gerdanlığıma bakmadın mı"evet baktım öyle de dedim ama ben çalmadım. "ben çalmadım angut"diye bağırdım kadına. Bunu dememle beraber bir tokat yedim. Yanağım çok acıyordu gözlerim dolmuştu. Çok büyük bir çığlık atım müdür de biliyordu benim öfke sorunum vardı ve ne yaptığımı bile bilmiyordum benim suçum yoktu hiçbirşeyde. Her yeri döküp kırıyorum cemile korkudan ağlıyordu kadın şok içinde bana bakıyor müdür ise beni sakinleştirmeye çalıştırıyordu. Ama onların bilmedikleri bir şey vardı ben öfkelenince gemileri değil limanları yakarım herrarafı dağıtım etrafıma saldırmayı bırakıp duvarları yumruklamaya başladım gözyaşlarım benden izinsiz akıyordu hızla odayı terk edip yatakhaneye girdim. Ayla çok korkmuştu.hızla çantama kıyafetlerimi tıktım. "abla lütfen gitme sensiz yapamam annem babam giti sen gitme "dediğini umursamadan çıktım gitim kendimi denizde buldum deniz kimsesizlerin yeridir. Bankada oturup yatmaya başladım.
Erkanın anlatımıyla
Çok acıkmıştım ve yemek için bayağı vardı biraz ekmek çalsam sorun olmazdı. Yemekhaneye indim. Tam o sırada yemekhane açısını elindeki müdürün saatiyle oynarken gördüm. "o müdürün saati değil mi " bunu dememle aşçı bana döndü tam o esnada saati elime tutuşturdu ve "müdür bey erkan saatinizi çalmış"ne müdür arkamızda mıydı. "hayır ben çalmadım ne dersem diyeyim inanmadılar hızla yatakhaneye ilerledim ve çantamı çıkarıp kıyafetlerimi tıktım firar edecektim eğer etmesem ceza olarak 3 gün boyunca aç ve susuz karanlık bir odada bırakacaklardı. Hızla kaçtım güvenlik peşimden koşmuştu ona izimi kaybetirip gecenin karanlığında denize doğru ilerledim deniz kimsesizlerin yeridir. Bir baka doğru ilerledim bankta bir kız gördüm onu sarstım. "hey kay ben de oturayım"kız uyku mahmurluğuyla bana baktı. Ve kaydı yanına oturdum.
Selinin anlatımıyla
Birinin beni sarsmasıyla uyandım ona uyku mahmurluğuyla baktım."hey kay ben de oturayım"kaydım ve yanıma oturdu çantasına gözüm takıldı. "evden mi kaçtım"
"hayır yurdan"
"nasıl yani"
"hırsızlıkla suçlandım oradan kaçtım buraya geldim"
"bende"
"sende mi"
"bende"kalktı ve bana elini uzattı. "benimle misin bizi böyle yalnız ve çaresiz bırakan bu dünyaya karşı benimle misin "dedi ve ona döndüm "seninleyim bizi yetim bırakan ve sürekli darbeleriyle vuran bu dünyaya karşı ve ölünceye kadar peki sen benimle misin "
"seninleyim güneş batıdan doğuncaya kadar öldükten sonra bile seninleyim "beraberdik artık. Bu dünyaya karşı ikimiz. İkimiz dünyaya karşı...