İçeriğe geç

Dünyanın En Güzel Şiirleri

Bölüm 7 · 1 dk okuma

Dünyanın En Güzel Şiirleri

Bölüm 7

⁓ ⏑‿⏑ ⁓

Lal olur yüreğim adını andıkça,

en güzel hayalleri seninle kurdukça,

yalnız sen varsın bu garip gönlümde,

lazım değil,

senden başka kimse yok gözümde

Aşkım oldun,

yalnız sen varsın her sözümde

Doğrulmuyor artık hislerim,

bükülmüş içinde ne varsa,

örülmüş korkuyla düşüncelerim,

doğmuyor güneş, nasıl battıysa

Sabah akşam,

gündüz gece,

sağım solum,

gözüm dilim,

bilir misin?

sen neredesin.

Üşüdüm...

Senin sevgin ısıttı beni.

Özledim...

hayalin diriltti beni.

Sustum...

adın söyletti beni.

Ağladım...

Aşkın mutlu etti beni.

Belki şair olamayacağım.

Ama "yaşadığım en güzel şiir"

sen olacaksın.

Aşkın evveli muhabbettir,

ve belki ahiri de...

ki ben seni dünyalık sevmedim...

Sanıldığı kadar

kötü biri değilim,

sanıldığımdan daha

iyi de olmayabilirim.

Sevmek bir renk ise,

gel gökkuşağım ol.

İnciler sahilde

bulunmazlar.

Eğer bir tane istiyorsan,

onun için dalmalısın.

Dış görünüşe önem

vermeyin

zira tuz da şekere

benziyor.

Bölüm sonu

3 yorum