Hiçbir şiir olamaz senin
gözlerin kadar sonsuz
Dışarıya yağmur,
yüreğime hasret,
fikrime sen.
Nasıl yağıyorsunuz
üçünüz bir bilsen
Uyandım, uyandım.
Hep seni düşündüm.
Yalnız seni,
yalnız senin gözlerini
Muhakkak bir gün
sen ve ben
aynı anda
birbirimizi düşüneceğiz
Sana "seni seviyorum"
diyemem fakat kalabalık bir
ortamda gülerken
ilk sana bakarım
Belki de kuşlar,
gökyüzüne dokunmak
için öğrendiler uçmayı
Yalnızlaşmayan,
hiç bir şey gerçek değildir
Kelebeklerin en güzeli
değil midir,
en az yaşayan
Onun sessizliği,
yüzbinlerce insanın
cümlesinden daha güzeldi
Giden döner mi
bilmem ama,
seven bekler.
Neyin var
anlat diyorlar.
Anlatıyorsun
boş ver diyorlar...
Sorsalar yine de
gelsin mi diye,
yanacağımı bile bile,,
gelsin derim.
Yağmur'a sarılıp
ağlamak,
bulutları üzer mi?
Unutma yokluğun
azaptır yüreğime,
varlığın kadar
Keşke bazı insanlar ilk
tanıdığımız gibi kalsaydı
ya da bazı insanları hiç
tanımamış olsaydık
