Solgun bugün , kaybolmuş gün, silikleşmiş aramakta vakitleri,
Durdurdu birleşmeden kalpleri, susturdu karmaşada kaybedilen hisleri.
Kesti herkesle sohbeti , zorladı düşünceler onu , kaçması lazımdı sonsuza dek...
İstemedi onu deniz kenarları,
Tek tutunacak dalı reddetti onu, Sustu kaderi konuştu,
Yola çıkmıştı son hayatının yolu,
O yolda düştü kaldıran olmadı Olanda uzaklaştı oradan.
Yara aldı , aldıran olmadı her acının şahidiydi o.
Bak yine deniz kenarları buldu onu,
Gidemedi ondan,
Uzaklaşamadı ayakları sevdiğinden.
Aşabildi mi kayalarını , buluşmadın demi her dalgada,
O bile istemedi seni,
Ama tek gerçek o taşla,
kayayla değil yosunla olan sorun olduğunu göremedi soğuk sular.
Her şey vurmuş sahile,
Sende sandalye çekmiş oturmuşsun Dinleyebildin demi kusursuz suyun içinde neler barındırdığını.
Kusursuz dalgalarda yosun kokusunu kokladın,
Kollarında buldun kendini Gökyüzünden uzaklaştın,
İndin derinlere ardında bıraktın sandalyeni,
Ayak basmaya çekindiğin kumlara teslim ettin ve sende çözülemedin kayalara vurdun,
İstenmedin istemekte nefes verdin.
Kalktın baktın bulutlara,
güldü sana güneş,
Adım attın karaya oturdun,
Kum yaktı seni,
Güneş parladı,
Bulandı aklın dönemedin geri eve, Zifiri karanlıkta evin oldu soğuk dipler,
Sarıldın yaslandın dalgaya,
Çekti seni sıcak yatağa gömüldün, sende ufuğun ışığında huzur buldun.
Unuttun kendini dalgada her gün.
Gök izledi seni,
Sarılmadı taneleri, ışıkları sana dokunamadı bile.
yaralar açtı sana yıldız çizen bile olmadı yaralarına.
Derinlerde dip görülmez,
Sende görülmedin.
Elveda dedin ait olmadığın eve...
Elveda.