Bugün 40 yaşımdayım.
Bundan 35 yıl önce.....
Toprak tekgöz bir evimiz vardı.her kış yağan yağmır toprak damdan sızar yüzümüze damlardı. Fareler delik açar, arada bir yılan gelirdi yanımıza.çocuk aklı hiç korkmazdım. Çokta severdim. Oyuk oyuk toprak evi, yüzüme su damlasıyla uyanmayı, fareleri, yılanları....
Bigün küçük bir kedi geldi ilk ona sarıldım hayvan neslinden. Çok sevmiştim...
Yavru kediye çok iyi baktım. Büyüttüm. Can dostum oldu....
Ogün hava sıcaktı. Komşum güvercin beslerdi.ama acımasız bi adamdı. Hayvanbıya kedim MESTAN komşumun güvercinini yerken yakalanmış. Mestan ağır yaralandı ve öldü. Bu beni çok üzmüştü. Mestan bir hayvandı içgüdüsüne yenik düşmüştü. Komşum bir insandı ve bunu unutmuştu....
Felaket günüydü o gün. Çabucak bitsin yada rüya olsun istemiştim.... Kalbim komşumu affetmeyecekti.....
Aradan 20 yıl geçmişti. Rüyamda mestanı görmüştüm. Komşumun ellerindeydi ve ellerinden kan akıyordu. Tamda üzerinden bir hafta geçmiştiki bir haber yayıldı. Komşum kaza yapmış. Motorla giderken. Önüne bi kedi çıkmış hakimiyetini kaybetmiş kafasından tıpkı benim kedime yaptığı gibi darbe yemiş ve iki elide paramparça olmuş.............
Sevgili okurlarım hayat bir döngüdür. Yaşa yaşat ve yaşattığını yaşa öl.. İyilik yapaşım iyilik bulalım...
Sevgilerle...... .