Ani kargaşa, koşuşturan kalabalık, yükselen dumanlarla yankılanan patlamasıyla toplaşan birliklerin vurgun sesi. Davet başlayalı çok geçmemişti, Velihat prens görkemli, imparatorluk sancakları ve altın varaklı Kürsüsüne çıktığında yükselen "Geleceğin güneşi çok yaşa!" "Kutsamayı almış prens çok yaşa!" gibi destek bağırışlarının üzerinde sessizliği beklerken onu hedef alan atışlar, dahasında yabancı olmayan işaretle siyah cübbeleri adamlar.
Cruel cübbeleri gözlerken Alberu'nun gelmesi uzun sürmedi, saray muhafızları direnemeden yıkıldılar. Şansları bile olmayan muhafızlar hayatta kalmaya çabaladılar. "Düşündüğümden hızlı tanıştınız."Cruel Alberuyla uzaklaşırken Cael'i süzdü."Fark etmemiş görünüyor." Cruel'i kargaşadan kurtarmaya çalışırken Cael cübbedeki gümüş işlemeyi bile fark etmemişti oysa.
Takip edildiklerini fark ederek."Velihat Prens'i saraya götür."dedi Cruel. Cael rahatsızlığını bastırarak ona güvendi. Cübbesi açıldığında göz çukuru kesilmiş, cüsseli adamla baş başa kaldı."Cesursun." Güçlü görünüyordu, Cruel sıkışan yumruğunu gevşeterek kılıcını çekti."Uzatmaya gerek yok."
Eline oturan kabzayı kendine kadar çekerek başının üzerinden hizaladı. Karşısındakinin savaşcı ruhunu hissedebiliyordu, ilk adımı yavaş sonrası daha acaleci ilerledi. Kılıçları tokuştuğunda ikiside geriledi, Cruel'i baskılarken kaba kuvvet kullanıyordu cüsseli adam. "Kuvvetli." Cruel çok geçmeden adamın cübbesini kesebildi.
"Drezh" iç işlemede yazan buydu.
Drezh'in sert kılıç vuruşları sadece teknik barındırırken gitgide güçlendi."Mana aktarıyor!" Cruel düşündüğünden daha tehlikeli adama yılların savaşcısı Grek gibi süzüyordu. ikisi birbirini ölçerek çember çizerken Cruel kılıcını savurdu. "Senin gibisiyle karşılaşmayalı uzun zaman olmuştu." Drezh rahatsızlıkla homurdandı. "Yaşamana şaşırdım, Cruel. Öldün sanıyordum." anlık hitapla dikkati dağıldı. Drezh boşluğu fırsat bilerek göğsünü hedefledi ki Cruel'in yürek kalkanı aktifleşerek mana barındaran saldırıyı özümsedi. Etkisizleşen saldırıyla sendelen Drezh homurdanarak kaşlarını çattı. Cruel alışamadığı manayı özümserken nefesi kesildi. Yürek kalkanı parçalanarak yerine döndü. "Çektiğime değdi."
Tempo düşmeden saldırılar devam ederken Cael'in gittiği yoldan yüksek sesler yankılandı uzun ve karanlık koridor boyunca. "Cael!" Dikkati sese doğru yönelmişken Drezh dikilerek bilmişce sırıtıyordu. Cruel onun uğursuz sırıtışına midesi yandı, nefesini toparlayarak parmak uçlarında sendeledi. Onu yavaşlatan yakut ve pırlanta işlemeli nişanını çıkararak saban duruşuna geçti, kılıçları kenetlenip ölümcül mesafeye giriştiklerinde hamlesini savuşturup aynı saniyede karşılık verdi. Drezh'in dengesini bozduğunda duruşunda görülen en ufak boşluğu yukarıdan aşağı yıkıcı bir savuruşla yardı. Drezh öldürücü olmayan yarasıyla yığılırken Cruel nefesini düzenledi. Sahip olduğu tecrübe ve güç korkutucu denecek bir hava katıyordu ona.
Cruel bitirici hamleye hazırlanırken tekrar çalındı o yıkıntı ses. Cruel anında odağını oraya fokuslayarak yarı ayık Drezh bıraktı.
Cruel'in kaslarındaki ağrı ve yaraları sızlarken nefes nefese koştu karanlık koridorlarda. "Cael" Yüksek sütünların arasında Drezh'e kıyasla zayıf düşmüş, Kan kırmızısı gözleri olan adam ve intikama bürünmüş ifadesiyle sağlam duran Cael, arkasında yaralı düşsede hâlâ nefes alan Alberu.
Kan rengi gözleri olan adam Cruel'i görünce çenesi kasılarak geri çekildi."Lord Drezh!" Sesiyle yok olması birken Cruel'in ağzının açılmasıyla yere damlayan demir kokulu sıvıyla Cael'in korku dolu bağırışı yankılandı. "Efendi Cruel!" beraberinde "Cruel" Alberu'nun sesi.
Cruel'in gözleri kararırken tek düşüncesiyse Drezh'in kelimeleriydi. "Yaşamana şaşırdım, Cruel. Öldün sanıyordum."
"Bunu araştırmam gerek, kahretsin hareket edemiyorum."
------------------------
Noluyo ya hu bu hızlandık sanki.
Bundan sonra oturaamazzssinnnn
canım prensim, çizerken canım çıktı. Fıtık kaldım ama okey