Bölüm 3

Gözümü açtığımda hastane odasındaydımBis süre etrafa baktım ve kaç saattir burada olduğumu anlamaya çalışırken içeri hemşire girdi.Ona ne olduğunu sordum. Cevabı beklemeden aklıma sabahki olanlar geldi ve gözyaşlarımı tutamadım. Hemşireye anneme ne oldu diye sordum.Sorumu yanıtlamadı.Belli ki bisey olmuştu.Hem de çok kötü birsey Tekrar sordum.Yine cevap alamayınca yalvarmaya başladım. Hemşire tepkisiz kalmaya devam edince kolundan tuttum .Bu işe yaramış olacak ki cevap verdi." Annen yoğun bakımda, durumu iyiye gidiyor. Bundan fazlasını söyleyemem.Bir gelişme olduğunda haber veririm .Merak etme ufaklık..."Odadan çıkarken "Serumun bitince şuradaki düğmeye basman yeterli. Güle güle ufaklık."Ne kadar annemi sevmesem de meraklanmistim .Sonuçta o beni büyüten, bebeklikten yetiştiren, bana bakan öz annemdi. Hem belki babam olmasa daha iyi geçinebilirdik.Annem ayakları üstünde durabilen cok güçlü bir kadın...Kendi iş yerinin patronu.Cok da güzel yemek yapar.Aklımdan annemin yaptığı güzel yemekleri geçirirken serumumun bittiğini farkettim.Dügmeye uzanıp bastım.Iceriye aynı hemşire girdi."Şimdi daha iyi msin "diye sordu.Kafami salladım.Serum beni kendime getirmişti resmen.Ama yine de annemi görmeden asla iyi olamam.Serumu çıkartıp beni yatakta doğrulttu.Yastigimi düzeltti.Bu sırada ismimi sordu."Açelya ya sizinki?"dedim."Benim ismim özge memnun oldum "dedi."Bu arada seni dışarıda halaylar bekliyor .Bi süreliğine onlarda kalacakmissin ."Bu cümleyi duyunca dünyalar benim oldu .Haramları çokkkk severim.Hemen ayağa kalktım.Telefonumu aldım ve dışarı çıktım.Halami koridorda göründe ona doğru koştum.Birlikte sohbet ederek assahi indik.Arabaya bindik ve onların evine doğru yola çıktık. Hani kitabın en başında demiştim ya ...Güzel bir aileye sahip değilim diye .Artık onlar beni mailim olmuştu. Hayatla aramızdaki yarışta 1-0 öne geçmiştim artık.