*Elara’nın Ağzından*Yeni bir okul. Yeni yüzler. Yeni bir başlangıç gibi. Ama sadece gibi.Çünkü gerçek şu: Nereye gidersem gideyim, içimde taşıdığım şey de benimle geliyor. Sadece adım Elara Virell değil. Sadece beşinci sınıf öğrencisi değilim. Ben bir sır taşıyorum. Bir kıvılcım. Yanlış yerde, yanlış zamanda uyanırsa… sonuçları hiç iyi olmuyor.Hogwarts kapısından içeri ilk adımımı attığımda, sanki binlerce anı bir anda kafamın içine doldu. Annemin sesi yankılandı: “Kimseye çok yaklaşma, Elara. İçindekini hissederlerse… kontrolünü kaybedersin.”Gözlerimi sıktım. Hayır, bu kez farklı olacaktı. Bu kez kaçmayacaktım.Profesör McGonagall yanımda yürürken tek kelime etmiyordu. Omuzları dik, adımları kararlıydı. Ama bir öğretmen olarak değil, bir koruyucu gibi davranıyordu. Belki de hissediyordu… bendeki şeyin farklı olduğunu."Endişelenme," dedi en sonunda. Sesi yumuşaktı ama otoriterdi. "Öğrenciler meraklıdır. Bakışlarını fazla ciddiye alma."“Ben bakışlardan korkmam,” dedim sessizce. “Ama içeridekini fark ederlerse… işte o zaman korkarım.”McGonagall yanıt vermedi. Belki de ne demek istediğimi anlamıştı. Belki de anlamak istememişti.Büyük Salon’un kapısı açıldığında, her şey bir anda sustu. Çatal bıçak sesleri, kahkahalar, fısıltılar… her şey durdu. Gözler üzerime döndü.Gözler… Merak dolu. Yargılayan. Kıskanan. Umursamaz. Ve bir çift… Yalnızca bakan değil, gören.“Yeni transfer öğrencimiz Elara Virell,” dedi McGonagall. “Beşinci sınıf. Slytherin.”Adım salonun taş duvarlarında yankılanırken bir ürperti geçti içimden. Slytherin… tahmin etmeliydim. Karanlığı sevenler, kendilerini duvarların arkasında saklayanlar, ya da saklamak zorunda kalanlar hep oradaydı.Masaya yürürken başımı hafifçe eğdim. Nefesim düzensizdi ama adımlarım kararlı görünmeliydi. Kimse yer açmıyordu. Normal. İnsanlar bilinmeyenden hoşlanmaz. Onlar için ben “fazla sessiz”, “fazla soğuk”, “fazla gizemli”ydim.Tam geri dönecekken, masanın sonunda biri yana kaydı. Uzun boylu, koyu tenli bir çocuk. “İstersen otur,” dedi, göz teması bile kurmadan.“Teşekkür ederim,” dedim. Sesim çatlamasın diye yutkundum.Oturur oturmaz, karşımdaki tabaktaki yemeklere baktım ama iştahım yoktu. İçimdeki huzursuzluk yine hareketlenmişti. Avuçlarımda sıcaklık vardı. Her zamanki uyarı.Ve sonra… O bakış.Başımı kaldırdığımda karşıdaki Slytherin sırasından biri bana bakıyordu. Sarı saçlı. Açık gri gözler. Burnu hafif kalkık ama ifadesi… kibirli değil. Dikkatli.Sanki... beni tanıyormuş gibi.“Draco Malfoy,” dedi yanımdaki çocuk, onu fark ettiğimi görünce. “Bakar öyle. Meraklıdır. Dikkatli ol.”Adı tanıdık geldi. Malfoy ailesi... annemin günlüklerinden hatırlıyordum. Karanlık geçmişi olan bir aile. Ama şu an karşımda duran kişi... sadece iyi biri gibi. Meraklı biri.Onunla göz göze geldiğimde kaçırmadım bakışımı. İlk defa biri beni korkutmamıştı. Ama bir şey hissettirdi: *Tanınmak.* Ve bu... yıllardır başıma gelmemişti.Draco, hafifçe kaşlarını çattı. Sanki “Sen kimsin?” der gibiydi. Ama yüzünde alaycılık yoktu. Hatta... biraz huzursuzluk bile vardı. Ya da sadece ben öyle hissettim.Kafamı çevirdim. Elim istemsizce cebime gitti. Küçük bir taş vardı orada. Annemden kalan. Alev büyülerini bastırdığına inanırdı. Ama ben onun daha çok psikolojik bir rahatlama olduğunu bilirdim. Yine de ona sıkıca tutundum."İlk günün zor mu geçiyor?" diye sordu yanımda oturan çocuk aniden.Biraz şaşırdım. "Pek değil. Alışığım.""Burası farklıdır," dedi omuz silkerek. "Daha önce Hogwarts gibi bir yerde okudun mu?"“Hayır. Ama insanlar her yerde aynı. Fazla yaklaşanlar ya kaçar… ya da yanar.”Bir an sessizlik oldu. Sonra o çocuk bir kahkaha attı. “Garip şeyler söylüyorsun. Burası garip insanlarla dolu, uyum sağlayacaksın.” Ben gülümsedim. Sahteydi.Birden, karşımda Draco Malfoy ayağa kalktı ve gözlerini üzerimden çekmeden salonun dışına yöneldi. Gitmeden önce bir saniye daha bana baktı. Sanki... bir şey söylemek ister gibi. Sanki... beni çözmeye başlamış gibiydi.Ve içimde, yıllardır bastırdığım o şey... hafifçe kıpırdadı. Tehlike mi? Belki. Ama belki de… Bir bağın başlangıcı. --- Asklarımmm merhabaaa. Tiktok’ta yaptığım diziden sonra burada da yazmaya karar verdimmm. İlk bölümü nasıl buldunuzzz. 2000’ den fazla harf ve ortalama 550 kelime yazmışım bu bölümmm. İlk bölümdeki düşüncelerinizi yorumlarda belirtirseniz çok sevinirimmm.
Bölüm 1
1. BÖLÜM/ SESSİZ GELİŞ
Bölüm sonu
4 yorum
Bugün yeni bölüm gelebilirrrr
Bugün yeni bölüm gelebilirrrr
İlk yorum bendennn🤭🤭
İlk yorum bendennn🤭🤭
1Yanıt

