Ayna karşısında altıncı günüm göğsümün halden hale girmesini izlerken acısı büyüktü..
Yatışımın son haftası ameliyatı günü geliyor kolumdaki serum canımı acıtırken ablamın sesini duydum.
" Gel alâ kilona bakalım vermişmisin? "
Bu aralar kilo alma çabam vardı bedenim bu hastalığı kaldıramayacak kadar zedeli.. kafa sakladığımda yerimden kalktım yavaş adımlarla tartıya geldiğimde ayağımdaki terliği çıkarıp tarttım kendimi aynı kilo. Hiç bir gelişme yok.
Ablamın sıkıntılı nefesini duyduğumda ona döndüm. Gözlerim dolu dolu .
" Hayla aynıyım ablaa.." bir anne şevkati gibiydi şevkati bu zamana kadar yanımdan hiç ayrılması desteğini gram eksiltmedi kollarını bedenime sarınca yanağımı omzuna yasladım..
" Seni çok seviyorum abla iyi varsın iyimi benim yanımdasın." Söyleyipte söyleyemediğim o kadar çok şey var ki.. kısa süre içerisinde ablam kendini toparladığında yatağa geçtim.
" Doktor gelecek birazdan korkma sakin ol ." Kafa sakladığımda nefes almaya çalıştım.. bu süre içerisinde hayatımdaki insanları tanıdım.. hamileliği için yanıma gelemeyen ama mektup ve hediyelerle kendini hbelli eden Elif'i her gece gelip gören Akifi , haftada iki üç kere olsa bile yemek yapıp getiren ablamın sevgili kayınvalidesi.
Ben bilmesemde her akşam gelip beni gören Kaya..
Hepsi bir şeyler için çabalıyordu. Tek çabalamayan kendi çizgisini kuran Atakan dı sevdiğim adam bu kadar kör olduğum için onun yaklaşımını anlamayan aptal kafam..
Ama şu an hiç bir şey düşünmeyeceğim eğer olursa o ameliyat masasından kalkarsam bana bunca yaşattığı şeyij hesabını ona soracağım.. kalbim çok kırık ben sanmıştım ki mutlu oluruz...
" Bugün dalgınız sanırım." Duyduğum sesle irkildiğimde kafamı kaldırdım iki doktor ve hemşireleri . Kıvançtı doktorumun ismi Kaya bulmuş..
Hafifçe gülümsediğimde tekrar sesini duydum.
" Kendini fazla yorma Alâ düşünerek efor sarf ediyorsun yapma." bu inkazından sonra kafa salladım. Gelişme olmuş mu merak ediyorum bu hastane yıprattı beni bir an önce gitmek istiyorum.
" Bir gelişme var mı." Sesimi diri tutmaya çalıştım bir kav evrak kurcaladıklarında sırayla konuşmaya başladılar.
" Sana sol göğsünüze kurtarabiliriz demiştim ya malesef kanser hücreleri onada bulaşmış ikisini almaktan başka çaremiz yok . Ve bunu boğaza sıçramadan erkenden almalıyız."
O kadar mı kötü dediklerine sadece kafa saklamakla yetiniyorum gözlerimdeki damlalar ellerime düşünce ablamın desteğini hissettim. Iki göğsümün gitmesi dehşet gibi yarım gibi kadın olmamak gibi .
Derince yutkunduğumda kendimi konuşmalara verdim.
" son bir kaç gün biliyorsunuz hazırlıklı olun ameliyat yüzde elli ihtimal iyi geçer ama yüzde elli ihtimal de bedene görünmez bir şekilde geçmemişse sonuç iyi olmaz masada kalma ihtimali şu an yok ama bundan sonra o kanserle yaşama ve belirli yıl içerisinde büyüme oranı büyük ilaç vermiyor luz yediklerinize dikkat edin stres yok derecesinde olsun geçmiş olsun."
Dediklerinden sonra gittiler sesisdik sadece nefes alış verişimiz vardı her ne kadar belli etmesede ağlayan ablama baktım çenem titredi bu kadar yıpranacağını düşünmezdim..
Kapı sesi tekrar geldiğinde kurumuş dudaklarımı araladım.
" Gel."
Dememle içeriye günler öncesinden son konuşmamızı yaptığımız bir kere bile gözlerine bakmadığım Kaya girdi. Elinde renk renk çiçekler vardı. Ablam onu gördüğünde toparlanmaya çalıştı çantasını alıp kapıya giderken sesini duydum.
" Ben gelene kadar Âlânın yanından ayrılmasan olurmu?"
Yorgun sesi canımı acıtıyordu. Kaya evet anlamında başını sakladığında ablam çıkmıştı. Biz kalmıştık ona ne söyleyeceğimi bilmiyorum ama desteğini istiyorum bunu biliyorum.
" Çiçek seversin sen .." evet çiçek severim mavi gözleri kırgındı içerisinde öfke kızgınlık vardı ama bana değildi.. çiçeği koltuğa koyduğunda yanıma geldi yan taraftaki sandalyeyi çekip oturduğunda gözlerine baktım.
" Kendini toparla Alâ düşmüşsün ." Soğuk sesiyle derin bir nefes aldım. Bu sefer her şeye karşı gelip mutlu olsam olurmuydu hiç bir şey düşünmeden yapmak sonunu bilmeden hissetmek istiyorum.
Gözlerimi bir kaç saniyeliğine kapadıp açtım titreyen elim sakallı yüzüne deyince parmaklarımla okşadım. Bunu beklemediğinden afallamıştı elimin üzerine iri elini yerleştirdiğinde avuç içi me dudaklarını bastırdı. Kolumda iğne vardı ama serum yoktu . Kalkıp yanıma oturduğunda kollarımı boynuna sardım. Elleri bedenimi bulunca sıkıca sardı kokusu nu solumak iyi geliyor anlamsızca. Birine dokunmak istemiyorum ama çeken bir şey var...
Kaç dakika öylece kaldık geri çekildiğimde bedenimde olan baskıya eş dudaklarımda bir baskı daha hissettim. Dudakları dudaklarımdayken öylece kaldım bunu beklemiyordum ellerim omzundan düşünce hızla geri çekildi.
" Özür dilerim.. ben istemeden oldu bir kendimi durduramadım alâ." Söyledikleri çok sahi geliyordu yüzündeki ifadeye baktığımda kontrolünü kaybetmiş gibi..
Belki bende kontrolumu kaybedersem mutlu olabilirim. Diyerekten beklemediği bir anda ellerimi yüzüne koyup dudaklarımı kalın dudaklarına bastırdım dizlerimin üzerine çıkmıştım başım dönüyordu ama belime dolanan kollarla kucağına düştüm.
Dudaklarımız sadece deyiyordu tuttuğum nefesim firar edip ona ulaştığında alt dudağımı emmeye başladı. Gözlerim kapalıydı ellerim sakallarında hareket edince durmak yerine harekete geçtim..
Bir süre bu hakdeydik ne yaptığım hakkında bir fikrim yok ama durmaktaa istemiyorum göğsüm açıdan hızla inip kalktığında geri çekilmek istedim o ise uzaklaşmak yerine dahada üzerime geliyordu.
" Kaya canım acıyor." Kısık sesimi duymasıyla yavaşça geri çekildi nefes nefese kendimi toparlarken göz göze gelmemeye çalıştım. iri elini omzumda hissedince elalarım mavilikleri buldu.
" Neden pişman oldun." Aslında pişman olmadım sadece ne yapmalıyım bilmiyorum içimde isteksizlik var şevhete ama kalbimi doldurmakta istiyorum.
" Nereden çıkardın." Yorgun sesimi duyduğunda eski yerini aldı.
" Bir anlık aklının karışmasından anladım."
#############
Ameliyat günü
Bir kaç saat önce
" Atakan yoldaymış." Ablamın sesiyle derin nefes aldım ne diyeceğini çok merak ediyorum .
" Gelsin." Bu zamana kadar aramamanın nedenini merak ediyorum ona kızgınım öfkeliyim bi nişanlıyız düğünümüz olacaktı bana vaadler verdi umut verdi bir anda hemde bu haldeyken çıkıp gitti...Yatağımdak kalktığımda üzerime pijama geçirdim yukarı gelip bu halimi görmesini istemi yorum aşşağıda konuşmak en iyisi olacak lavaboya geçtiğimde aynadan kendime baktım.
Saçlarım beyazlamıştı göz altlarımda hafif morluk vardı kilo almıştım ama yüzüm zayıftı.elimi yüzümü yıkadığımda saçlarımı yukarıda topuz yaptım.
Bu hastane odası evim gibi olmuştu tavandaki noktalarına kadar biliyorum. Temizlikçi ablalar arkadaş gibiydiler..