İçeriğe geç

DÖVMECİ

Bölüm 2 · 6 dk okuma

DÖVMECİ

Bölüm 2

D/2

2025

"Álâ " Âlâ"

Ablamın sesiyle huzursuz olan bedenim ve ruhum kendine gelirken sarsıldığımı şu an fark ediyordum .

" uyandın sonunda hadi kalk ben gidiyorum yahu "

Karkalar bokunu yememişken beni kaldırmasını anlamıyordum gerçekten , gôzlerimi aramadığımda karşıma siyah ekrada yansımam cıkmıtı kaşlarım çatılıken doğruldum lakin belimdeki ağrı yüzünden inlemiştim .

" ah noluyor "

" Bir şey olduğu yok gene bir atakan senoromisi "

Atakan ismini duymamla gülümseyerek konuştum .

" ah abla bir bilsen bu kardeşinin neler çektiğini "

"Tamam tamam çek ne çekeceksende acil odama gel çünkü bu akşam yunusla kapadokyaya gidiyoruz "

Kendime gelmeye çalışınca ablamın dediklerini anlamaya çalışıyordum.

Bu akşam kapadokyamı ne yani evde tekmi kalıcam sorun değil ama bu apartmanda ve mahallede tek kalmam hiç iyi değil .

" Gerçektenmi beni yanlız mı bırakıcan "

Ablam saçını elindeki tokayla topuz yapıp odadan çıktığında gece uyuduğum sandaliyeden kalkıp bende ardından gitmiştim odasına .

" Abla sana diyorum"

Odaya geldiğimizde bıkkın bir nefes verip bana doğru döndü.

" Âlá sadece bir haftalığına sonra geleceğim sôz "

Yapacağım bir şey yoktu mecbur kabul edip oturucaktım . Kafamı salladığımda gülümseyerek dolabına yöneldi bende arkamı dönüp odadan çıktığımda banyoya yol aldım .

Aynaya bakmadan elimi yüzümü yıkadığımda yan taraftaki havluyu alıp kuruladım iç çekip odama yöneldiğimde geceliklerimi çıkardım dolaptan beyaz crop ve mor mini eteğimi çıkardığımda yatagın üzerine attım .

Gözlerim aynada ela harelerimi bulunca yutkundum elalarım saçlarıma çıkarken elimle aynadaki görüntüsünü kapattım .

Her zaman bakamazdım saçlarıma eskileri hatırlatırdı bana .

Arkamı dönüp kıyafetlerimi giydiğimde çekmeceden mor sprey saç boyasını çıkardım ayna karşısına geçip elimi anlıma koyup boyayı rast gele sıktım bakmadığım için nasıl olduğunu kestiremesemde alışmıştım bu duruma elimi indirip spreyı makyaj masama koyduğumda baktım kendime

Mor saçlarım kurumaya bırakırken çekmeceden aldığım pirsinglerimi taktım burnuma göbeğime , kulaklarıma ve en sonda dudağıma yerleştirirken yutkundum , kendim olmaya çalışırken bambaşka birisi olmuştum , her seferinde hayat yüzüme vuruyordu ama ben kaçıyordum şimdide olduğu gibi .

beni beğensin diye ne hale gelmiştim. Beni görmeyen adam içindi herşey . niye bukadar çok seviyorum bilmiyorum belkide imkansız olacağını bildiğimden dir .

Kapı tıklandığında gözlerimi aynadan çekip ablama yönelttim .

" çok bakma aynalar çatlamasın " dediğinde güldüm telefonuma gelen bildirim sesiyle heycanla komidinin üzerinden alırken yatağıma oturdum.

Mesaj akiften di canım arakadaşıma bir ricada bulunmuştum atakanın numarasını bulması için gerçi pek rica olmasada neyse diyoruz.

" 0566****... numara bu "

" çok teşekkür ederim akif "

" rica da elifle aramızı yaparsın değilmi ?"

Son mesaji okuduğumda gülümsedim ablamda yanıma gelil okuduğunda gülmüştü.

Akif karşı binadaki komşumuzdu elif ise meslektaşımdı akif iyi çocuktu elifi sevmişti hemde baya e elifte boş değil sadece birbirlerine açılamamışlardı. Benim sayemde artık bu işten gene kârlı çıktığım için mutluydum ..

Hemen Akifín verdiği numarayı kaydedip WhatsApptan yazmaya başladım .

" Merhaba Atakan ben âlâ ."

Mesaj gönderildi ..

Mesaj gittiğinde gülümseyip profil fotoğrafına baktığımda , arabada çektirdiği bir fotoğrafını koymuştu ..

" Neyse yunus gelir birazdan , herşeyin aniden olduğunun farkındayım ama her zaman beni arayabilirsin hem olmassa Elifte yada akifte kalabilirsin ."

Ablamın beni çocuk gibi tembihlediğine inanamıyorum tamam evde yanlız kalmak istemiyorum ama bu kadarda fazla bide yanıma telsiz koysun ..

" Abla ya inanmıyorum sana bide bakıcı koy tam olsun "

Sahte bir sinirle söylememe gülüp koluma vurmuştu vicdansızın karısınında eli ağırdı..

*****

Saatler dakikalar saniyeler geçmişti ama hayla mesajıma cevap vermeyen atakan nı beklemek asırlar sürmüştü resmen yani en azından benim için böyleydi .

Mustakbel yunus eniştem eve gelmiş sevdiceğine kavuşmuştu .

Valizleri araba önüne taşıdığımızda soluklanıp konuştum .

" Görende yıllık gidiyorsunuz sanıcak "

Arabanın lastiklerini kontrol edip yanıma gelip önümdeki valizi alıp arabaya yerleştirirken konuştu .

" Merak etme baldız erken gelicegiz ama istersen yani çok korkuyorsan bizim eve gel "

Bunu tabikide şaka olduğunu biliyordum. "Ay yok almayayım o kalas kardeşinin yüzünü görmeyeyim "

" Bende sana bayılıyorum zaten "

Arkamdan duyduğum sesle bir kaç saniye durdum ışınlanmış olamaz değilmi bu çocuk .

Arkamı dönmeme gerek kalmadan önüme gelen Emreyle kısa bir bakışmadan sonra kollarımı göğsümde bağlayıp konuştum.

" Hoşgelmişsin "

"Hoşbuldum "

Aramız emreyle pek yoktu ama saygıyı elimizden geldiğince gösteriyoruz birbirimize .

" Trafik yoktur şimdi isterseniz yola koyulun "

" Haklısın Emre gidelim istersen "

Yunus eniştenin sözünden sonra ablam kafa salladığımda yanıma geldi .

" Görüşürüz canım bir şey olursa ara beni tamammı "

" Tamam abla görüşürüz çıkınca ararsın beni tabi yoldada ara "

Gülümseyip sarıldığında sıkıcıca sarıldım bende geri çekildiğinde yunus enişteylede el sıkıştım henüz evli degillerdi ama nişanlıydılar buda ablamın yakın zamanda gitmesiydi .

Arabaya bindiklerinde arkalarından el sallayıp Emreye döndüm .

" Aramız pek iyi değil ama çay içermisin "

Bir kaç saniye gözlerime bakıp konuştu.

" Belki başka sefere işim var sonra görüşürüz"

" görüşürüz" dediğimde binaya doğru yürüdüm içeri grip evin oldugu kata kadar çıktım . Eve girince vestiyerden bir adet erkek ayakkabısı çıkarıp kapı önüne koydum .

Böyle şeyleri yapmak zorundaydık ya gerçekten üzülüyordum. Bu binaya isteyen grip çıkıyordu üst kat Pskıyatrist kilıniğiydi her türlü insan vardı gece yarısı yarı çıplak insanların kapıyı tıklayıp kaçması inanilmaz dı...

İçeri geçtigimde telefonumu elime alıp mesaj varmı deye baktım.

Ama malesefki yoktu hayır yani insan hiçmi whatsappa girmez ya hiçmi gelen bildirime bakmaz . Odama çekilip bilgisayarıma baktığımda gelen mesaj dikkatimi çekmişti . Tıklayıp baktığımda hemen geri çekilmişti .

Neydi bu şimdi kim gözderdiğine bakacakken profilin ortada olmaması tuaftı .

Üstünde durmayıp mutfağa yöneldim kahve yapıp balkon manzarasına çekildim . Bizim evin en iyi yani bebek sahiliydi. Tam karşımızdaydi gerçektende muhteşemdi .

Balkon camını açtîğımda havanın karardığını fark ettim . Ev sessizdi atakandam mesaj yoktu mutlu olabileceğim bir şey göremiyorum her şey neden böyle anlamıyorum bir şeyler eksik iyi hissetmiyorum bile .

Gözlerimi ay ışığın vurduğu denizden alıp sokakta geçen insanlara deydi . Bir şey dikkatimi çekmişti sokak lambasını ilerisinde bedeni görünüyor ama yüzü karanlıktan seçemediğim adamın şuan buraya bakması sinir bozucuydu.. Arabaya yaslanmış olan bedeni ve küçük kıvılcımlar çıkaran sigarasıyla buraya doğru dönmüştü..

Geri çekilip pencereyi kapttıp kahvemi doldurmaya gittim kupamı doldurup salona geçtiğim sırada kapı zili çaldı..

Bardağı masaya koyup kapıya yönelip delikten baktığımda kimse yoktu . Geri çekilip kapıyı açtığımda kimse yoktu gözlerim aşşağıya kaydığında kırmızı kurdaliyeli siyah bir kutu vardı eğilip aldığımda baktım ama üstünde bir not görememiştim.

Kapıyı kapatıp salona yürüdüğümde aklımdakiyle güldüm . Bomba kırmızı kurdaliyeli bir kutuya koyulmuş olamaz değilmi ..

Koltuğa oturduğumda kutuyu masaya koydum kırmızı kurdaliyeyi tutup çektiğimde açılmıştı.

Kapağını açtığımda içinden böyle bir şeyin çıkacağını düşünmüyordum . Çikolatalı pastayı aldığımda ablamın gönderiğini tahmin etmeliydim en sevdiğim pastayı o bilir tek .

Pastayı yan tarafa koyduğumda içerisinde bir beyaz kağıt ve kırmızı kumaş gibi bir şey vardı.

Kırmızı saten kumaşı elime aldığımda bunun jartiyer olması kaşlarımın çatılmasına sebep olurken tetirgindin oldum.

Beyaz kağıdı elime aldığımda üstünde yazılan la gerildim.

" En yakın zamanda birlikte bu pastayı yiyeceğiz , yarın akşam geleceğim K.U.D"

***********

Oy ve yorumlarınızı bekliyorum canlarımm 😍

Bölüm sonu

9 yorum