2 Ekim 2010
Bahçede onunla koşuyorduk. O 4, ben 6 yaşındaydım.Ne gülü biliyoruz, ne başka bir şey.Gerçi ben biliyorum, ama kırmızısını.Aniden karşıma sarı bir gül çıktı.Korktum, dünyayı keşfetmemiştim.Koparıp eve götürmek istedim, ama gülün dikeni işaret parmağıma battı.Elimden fırlattım gülü.O geldi o sırada, ben yerde kıvranırken.O da eline aldı.Ne hikmetse, onunda işaret parmağına battı. İkimiz de ağladık, sonra bu bir işaret dedik, işaret parmaklarımızı birbirine değdirdik, bu bizim selâmlaşmamız olmuştu artık.