SIRLAR
" Dediğimi unutma Leman "
Her seferinde annemin söylediklerinden ben bıkmıştım ama o bıkmamıştı. Benimde bir kalbim vardı ve bu kalbi ben bile
yönetemezken annem nasıl yonetebilirdi ki.
Bu yaşıma kadar annemin her türlü gerekli gereksiz nasihatleriyle geçti.
" Leman kalbine sahip çık " sanki kalbim bir mücevher di de herkesin çalacağını düşünüyordu.
" Leman erkeklere dikkat et !"
Bu sözler gerçekten çile çıkarıcıydı en sonunda en heyacanlı olduğum üniversite sabahı patladım.
"Lem-" işte başlıyoruz hazır mıyım hayır hemde hiç olmadığım kadar ama artık dayanamıyorum "Anne yeter !!"
Afallamış gibi bir hali vardı ve inanın bu hiç umrumda değildi.
"Sen de diğer kızlar gibi kalbimin çalışmasına izin vermiyorsun?"
Gözlerim dolmuştu
"sonunun benim ve baban gibi olmasını mı istiyorsun söylesene
" herkes onlar gibi değildi ama o bunu dahi anlamak istemiyor .
Babam sırf işten bir kez geldiği için babamla anlaşmalı boşanmıştı. Hadi ama bunun geç gelmeyle alakası olmadığını hepimiz biliyoruz .
Başka bir şey var dı ama ne .
" Herkes sizin gibi değil bunu anlamamakta neden bu kadar inat ediyorsun anlamıyorum "
Çoktan ağlamaya başlamıştım " Anne sen bana bir kere bile kızım demedin . Ben bunu da hep içime attım "
Şimdi ben sustum annem konuştu " Leman bilmediğin şeyler var "
