Alarmın sesiyle uyandım. Bugün okulun ilk günüydü ve zorbalanmaya açık bir yıl daha, evet vampiriz diye bizi zorbalıyorlardı. Hem korkup hem zorbalıyorladı bir şey yapmak istesek kolyelerimizin engel olacağını biliyorlardı çünkü kolyelerimizi çıkaramaz mıyız? Elbette çıkarabiliriz ama bir insana zarar vermeye çalışırsak hem okuldan hemde şehirden kovuluruz. Zar zor kendimizi kabul ettirmişken kovulmaya hiç niyetimiz yok. Bunları düşünmeyi bırakıp duşa girmiştim, duşumu aldıktan sonra dişlerimi fırçalayıp çıktım banyodan, saate baktım çok az vaktim kalmıştı. Hemen giyinip evden çıktım.
Okula girdiğim anda yine alıştığım nefret dolu gözlerle karşılaştım. Her ne kadar vampirler duygusuz olarak bilinse de ben öyle değildim. Tam o anda en yakın arkadaşım Sofia " Vanessa " diye sevinçle bağırdı. O tarafa döndüğümde Sofia ve Alex' in bana doğru geldiğini gördüm. Sofia direkt boynuma atlayıp " Seni çok özledim Vanessa. " dedi. O geri çekilince Alex'le sarıldık " Özlettin kendini güzelim." dedi. " Biraz kafamı toplamam gerekiyordu." dedim. Bende onları çok özlemiştim fakat duygularını daha çok içinde yaşayan tiplerdendim.
Zil çalmıştı. Sınıfa doğru yürüyorduk. Sofia ve Alex konuşsa da bugün pek keyfim yerinde değildi. Sınıfa girmiştik ve nefret dolu gözler bıkmıştım artık bıkmakla kalmayıp sinirlenmeye başlıyordum. Sınıfa göz gezdirdim hepsi kafasını çevirdi anlaşılan sinirim gözlerime yansımıştı. Onlar da biliyorlardı gözlerim açık kırmızı gibiydi ama sinirlenince şarap kırmızısı ouyordu.
Çıkış zili çalmıştı. Eve giderken yine yanlızdım kulaklıklarımı kulağıma takıp yağmurun altında yürümeyi özlemiştim yağmur yoktu ama olsun, kafamı kaldırdığımda eve varmıştım. Kargom gelmişti. Kargomu alıp içeri girdim kendime bir kahve yapıp salona oturdum. Hava kapalıydı. Veee isted- iyi de bu benim beklediğim şey değildi ki bu bir kolyeydi ben böyle bir şey sipariş etmemiştim. Paketin içine bakınca bir not buldum;
" Selam Güzelim;
Ah biliyorum şu an kim olduğumu merak ediyorsun şimdilik söyleyemem ama sen sevgilim, yakışıklım gibi hitaplar kullanabilirsin. Tamam tamam ben gelecekteki sevgilin o kadar emin olma deme bence bana aşık olacaksın. Şimdilik bu kadar yeter seni seviyorum güzelim."
Telefon numaram: 0546-
Bu neydi şimdi hiç derdim yokmuş gibi gizli hayranla mı uğraşacaktım neyse bana bir zararı olmadığı sürece bir sıkıntı yok derken telefonuma bir mesaj geldi;
Sofia: Alex'le beraber parka gidiyoruz sende gelsene hayatım
Sen: Tamam hazırlanıp geliyorum
Yanlarına giderken marketten bir şeyler almıştım. Ha bir de vampirler kandan başka bir şey yiyip içemez diye bir söylenti var iyi misiniz ya yok öyle bir şey evet kan içeriz ama kan dışında da bir şeyler yiyip içebiliyoruz. Bunları düşünürken yanlarına varmıştım.
Yanlarına gittiğimde Alex'in yüzü dağılmıştı. "Noldu sana ?" diye sordum. " Dayak yemiş." gülerek araya girdi Sofia "Kimden?" dedim. "Bilmiyorum yüzünde maske vardı ve Vanessa ' ya bir daha sarılırsan daha fazlasını yaparım dedi " dedi Alex o an aklıma tek bir kişi geldi ama bunu onlara söylemedim. Akşam oldu. Evlerimize dağıldık notu gönderen kişiye yazıp yazmamak arasındaydım. Yazacaktım öylece arkadaşımı dövmesini göz ardı edemezdim o kimdi sırf bana sarıldığı için arkadaşımı dövüyordu;
Sen; Bana bak Alex'i sen mi dövdün
Anonim; Evet bir sorun mu var?
Sen; Birde soruyor musun? Arkadaşlarımı dövebilme yetkisini kim sana verdi
Sen; bir de Vanessa ' ya bir daha sarılma demişsin
Anonim; Kusura bakma Vanessa
Çevrimdışı...
Kalbini mi kırdım acaba ama daha hayatımda yeri yokken bunu yapması affedilir bir şey miydi her ne olursa olsun insanları kırmayı sevmezdim yarın yazarım gece gece ayip olur...
