öğleye doğru muayene odasının önü dolu. sıralarda oturacak yer kalmadığı için yeni gelenler ayakta durdular ve anneler, hasta çocuklarını dizlerine oturtabilmek için duvar diplerine çöktüler.
karanlık dehliz. kapalı kapıların mustatil buzlu camlarından gelen soguk ışıkların buğusu,yüksek ve çıplak duvarlara vurarak donuyor.
saatlerce bekleyen var fakat buna alışmışlar.
az kımıldamıyorlar,hiç konuşmuyolar.
dehlizin sonlarında görğnmeden açılıp kapanan bir kapı gıcırtısı. muşambalara sürtünen bir ayak sesi. köpüklenerek uçan ve uzaklarda kaybolan beyaz bir gömlek ve iyot ,eter yağ, ifrazat ve saire kokularından mürekkep ,terkibi tamamıyla anlaşılmayan bir hastane kokusu.
hasta çocuklar, yanlarında ailelerinden birer büyük insan ki hastalarından daha endişeli gözüküyorlar ve bir anne pelerinini iliklemek bahenesiye omzu sarılı çocugunun sırtını okşuyor. onu biraz sonra çekeceği acıya hazırlamak için .