İçeriğe geç

Doki Doki Lietra Club ama kitap versiyon

Bölüm 3 · 3 dk okuma

Doki Doki Lietra Club ama kitap versiyon

Bölüm 3

3.Bölüm Natsukinin Kapkekleri

Beş tane mavi pofuduk kapkekler karşımıza çıktı.Kedi kulaklarını çikolatadan,gözleri,burnu ve bıyıklarını çikolata sosundan yapmıştı.Sayori:

"Ayyyy!"

diye bağırdı.Sayori heyecanlandığında biraz bağırabiliyor.Sayorinin sevdiği şeylerden biri de abur cuburlardı.Sayorinin önüne hangi abur cuburu koyarsanız Sayori hemen yerdi.Öyle ki abur cuburlar için bazı kurnazlıklar yapabilirdi.Monika:

"Pastacılık konusunda bu kadar başarılı olduğunu bilmiyordum Natsuki."

Natsuki bilmiş bir tavırla:

"E kim yapıyor sandın."

dedi.Herkes birer kapkek aldı.Ben de bir tane aldım.Tadı fena değildi.Sayorinin ağzı şimdiden çikolata lekesi oldu.Sayori:

"MMM!Bunlar çok lezzetli!"

dedi.Sayoriden gözlerimi çevirip biraz etrafa bakarken Yuri:

"E MC...Ne tür kitaplar okumayı seversin?"

diye sordu.Bu soruyla birlikte son yılda ne kadar az kitap okuduğumu fark ettim.Kısık sesle:

"Manga."

dedim.O anda Natsuki bana baktı.Sanki bir şey söyleyecekmiş gibiydi.Ama sonra vazgeçti.Yuri:

"Pek kitap okuyan biri değilsin galiba."

dedi.Soruyu ona yönelterek:

"Peki sen ne tür kitaplar okumayı seversin Yuri?"

diye sordum.Çünkü verebileceğim başka bir cevap yoktu.Yuri çay bardağını hafifçe dudaklarında gezdirdi:

"Ben...daha çok fantastik dünyalarda geçen okuru sürükleyen romanlar okumayı severim."

dedi.Ardından devam etti:

"Ama son zamanlarda birçok korku kitabı okumuştum."

dedi.Sözünü bölerek:

"A ben de bir keresinde bir korku kitabı okumuştum."

dedim.En azından birlikte konuşabileceğimiz ortak bir konu olmalıydı.Yoksa Yuri bir duvarla konuşur gibi olurdu.Monika:

"Açıkçası senin gibi birinin bu tür kitaplar okuduğunu bilmiyordum Yuri."

dedi.Yuri ise:

"Korkuyu kitaplardan beklemek güzel bir his.Eğer bir kitap beni okuduğum yerden kitabın evrenine sürükleyebiliyorsa veya konusunu baha hissettiribiliyorsa o kitabı elimden bırakmam."

O sırada Natsuki:

"İyi!Korku türünden nefret ederim."

Yuri:

"Neden?"

diye sordu Natsuki:

"Hiç."

dedi.Bu kelimeyi söylerken bana bakıyordu.Monika:

"Doğru.Daha çok şirin şeyler yazmayı seversin değil mi?"

diye sordu.Natsuki utanarak:

"Sana bunu düşündüren ne?"

diye tekrardan sordu Natsuki.Monika:

"Geçen yaptığımız toplantıda kürsünün üzerine bir şiir bırakmıştı.Hatta adı neydi?"

Natsuki bu sefer daha da utanarak:

"Şiirimi geri ver!"

"Kendi şiirlerini mi yazıyorsun Natsuki?"

diye sordum.Natsuki bu sefer normal yüzüne dönerek:

"A şey bazen."

"Çünkü bu çok havalı."

dedim.Natsuki tekrardan utanarak:

"Onları görmek istemezsin."

"Neden?"

diye sordum.Soruma Yuri cevap verdi:

"Natsuki haklı.Bu tür düşük seviyeli yazıları paylaşmak çok güven ister."

Monika:

"Şiirler hakkında en az sen de bilgilisin galiba Yuri."

dedi.Ardından ekledi:

"Eğer bilgilerini Natsukiyle paylaşırsan onun da bu konu hakkında başarılı olmasını sağlayabilirsin."

dedi.Yuri utanarak anlamsız sesler çıkardı.Sayori:

"Hadi ama bu çok normal bir şey.Bence şiirlerimizi birbirimizle paylaşırsak özgüvenli de olabiliriz."

Natsuki de fikri kabullenmemiş görünüyordu.Ama sonunda evet anlamında başını salladı.Herkesten onay gelince Monika:

"O zaman bugünkü ödevinizi unutmayın.Herkes bir şiir yazıp diğer toplantımızda paylaşıcağız.Umarım sen de ödevini yaparsın MC."

"Durun!Bir yanlışlık var."

dedim.Bütün kızlar bana baktı:

"Bu kulübe katılacağımı hiç söylemedim ki."

dedim.Bütün kızlar umutsuzca gözlerini çevirdiler:

"Ama..."

"Ben de sanmıştım ki..."

"Öff..."

İnanamıyorum.Ben bu tatlı kızlara karşı savunmasızım.Böyle bir durumda onları nasıl yalnız bırakabilirim ki?Artık bir işe yaramaz gibi evde vakit geçiriceğime burada vakit geçiririm daha iyi.Hem kızlardan biriyle yakınlaşma fırsatım olurdu.O yüzden şu cevabı verdim:

"Tamam.Bugünden kararımı verdim.Edebiyat kulübüne katılacağım."

Bütün kızlar sevinçten yerinde duramadı.Sayori boynuma sarılıp zıplamaya başladı:

Hey hey!"

"Tekrardan edebiyat kulübüne hoşgeldin MC."

dedi Monika.Herkes çıktıktan sonra Sayori bana seslendi:

"MC."

"Efendim."

"Bugün eve beraber yürüyelim mi?"

O kulübe ben de dersten sonra hemen çıktığım için eve beraber yürüyemiyorduk.Başka çarem olmadığı için evet anlamında başımı salladım.Eve beraber yürüdük.Yolda giderken aklımda dört kız vardı;

Sayori

Natsuki

Yuri

ve elbette Monika

Yapacağım en doğru şey bu gece bir şiir yazmaktı.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.