Daniel de kim diye düşünürken bir anım canlandı.
Lunaparktaydık ve David ile.birlikte Gondol'a binmiştik. Korkuyordum çünkü ben aşırı yüksekten ve hızdan
korkardım ama David'in ısrarı ile binmiştik.
"David korkuyorum"dedim."Merak etme ben senin yanındayım "dedi.ve beni kendine çekip sarıldı.
Sonrasını hatırlamıyorken sadece indiğimiz anı hatırlıyordum.Daniel bize doğru koşarak gelerek David'i iktirdi. Benim bacaklarım titriyor ayakta duramıyordum, midem bulanıyor, başım dönüyordu.Daniel"o böyle şeylerden korkuyor bunu biliyorsun yine de ısrae mı ettin?!"dedi.David ise"Sen benim işime burnunu sokma"dedi.
Daniel ona laf söyleme gereği bile.duymadan yanıma gelip koluma girdi."Hadi senin elini yüzünü yıkayalım"dedi. Başımla onayladım ve doğru düzgün bile yürüyemiyorken David'in yanımıza gelip Daniel'i omuzundan tutup kafa atmasıyla sendeleyerek yere düştüm.
Sonrası tamamen faciaydı büyük olay çıkarmıştı David ama yine de Daniel karşılık vermemişti sonrasında ise Danile benim yanıma gelip beni kucağına almış ve David'i arkamızda bırakmıştık.
Nefes nefese kalmışken artık neyi doğru bildiğimi ya da neyi yanlış bildiğimi ayırt edemiyordum. Benim aklıma takılan noktanın ise benim sevdiğimin Daniel mi yoksa David mi olduğuydu?
Fotoğrafa baktım. Burada en fazla 14 yaşındaydım. Fotoğrafa iyeve bakmaya başladım ve Daniel'e öyle bir odaklanmıştım ki gözlerim karardı ve bir anım daha canlandı gözümde.
Yeşilliklerin içinde piknik yapmıştık.Ben zar zor orta okuldan mezun olmuştum ve onu kutluyorduk. David ise güç bela kazandığı parayla bana kolye almıştı kolye David ve benim resmim vardı.Göz ucuyla Daniel'e baktım. Fotoğrafa bakıp yutkunmuştu."Şey...ben hep beraber bir anımız olsun diye arkadaşımdan bir günlüğüne fotoğraf makinası aldım."dedi. Bizim aramızda en düşünceli olanımız ve benim kardeşim gibi gördüğüm Daniel'di.
Masaya fotoğraf makinasını sabitledim ve karşısına geçip poz verdik.
Tekrar nefes nefese kalırken rüyadam uyanmış gibi hissettim.Kafayı yemek üzereydim artık neyin doğru neyin yanlış olduğunu ayırt edemiyordum.
Kulaklarımdan çınlama eksik olmazken kapının açılmasıyla kapıya doğru baktım. Gelen David'di. Ani bir sinirle üstüne yürüyüp yakasından tuttum. David ne olduğunu anlamazken yakasını tuttuğum ellerimi tuttu."Olivia ne yapıyorsun?"dedi."David, Daniel nerde?!"dedim."Bi-bi-bilmiyorum."diye kekeledi."Yalan söyleme Daniel nerde?!"dedim. Tekrar aynı cevabı verdi"Bilmiyorum"diye bağırdı ve benim bütün çırpınışlarıma rağmen beni kucağına aldı ve yatağa götürdü.
Ayaklarımı diziyle bastırdı ve ellerimi de tek eliyle yukardan bağlar gibi tuttu. O benden daha güçlüydü ne kadar çırpınsam da kurtulamıyordum. Doğer eliyle çekmeceyi açtı ve bir iğne çıkardı.
Ben"Ne yapıyorsun sen?!"diye bağırırken"Seni kaybedemem bu sefer olmaz"dedi ve koluma iğneyi sapladı. Acıyla bağırırken yavaş yavaş kendimden geçtiğimi hissettim.