İçeriğe geç

Doctor % SunSun

Bölüm 5 · 3 dk okuma

Doctor % SunSun

Bölüm 5

%4

Seungmin'in anlatımından

Sunoo'yu üç saatte yakındır beklediğim için yorulmuştum. Beni dinlememesine kırılmıştım tabii ki ama gönlümü alacağını bildiğim için sıkıntı etmedim.

Odama gittiğimde Chan bugünde yoktu çok özledim onu. Bir iş için uzun süreliğine yurt dışına çıkmıştı. Ne zaman döneceği belli değildi bu işler hep böyleydi mafya olmak havalı olduğu kadar zordu.

Özlemiştir beni diye düşündüm mesaj atayım da sevinsin.

***

Siz

Bekliyorum seni böyle



Bak

Kocam

Güzelim

Beni daha fazla bekletmek yerine kapıyı açmaya ne dersin?

Siz

Ne?

Kocam

Hadi aç kapıyı Min

Siz

Geliyorum

***

Aldığım mesajla azıcık şok olmuştum ama hemen toparladım. Bu tesadüfleri daha önce yaşamıştım. Çocuklarımı uyandırmamak için sessizce kapıyı açmaya gittim.

Kapıyı açtığımda elinde bir demet ayçiçeği ile bana gülümseyen takım elbiseli Chan'ımı görmemle gülümsedim.

Ayçiçeğini küçüklüğümden beri çok severdim. Bunu hatırlaması çok tatlı. Çiçekleri elinden alıp kucağına atladım.

"Beni çok mu özledin tatlım?" Soru muydu bu da??? "Elbette çok özledim!" Heyecanla söylediğim şeye gülümsemiş ve alnımdan öpmüştü.

"İşlerin yolunda gitti değil mi hyung?" Ona hyung dememi hiçbir zaman istememişti ama onunla uğraşmayı çok özleniştim ne yapabilirim??? "Gitti." Ses tonundan moralinin bozulduğu apaçık ortadaydı.

"Kocacımm~" kıyamadım ona yorgun zaten uğraşmayayım bugün. "Bebeğimm~" söylediğim şeyle hemen morali geri geldi tabii.

"Çocuklar uyudu mu?" Bilmem ki bende. "Uyumuşlardır herhalde." "Herhalde mi?" Evet herhalde sorun mu var? "Evet." "Gel bir bakalım." Mantıklı. "Tamam bakalım."

İlk Jungwon'umun odasına gittik. Bebeğim mışıl mışıl uyuyordu. Yatağına oturup yanağına minik bir öpücük kondurdum. Uykusu ağırdı normalde ama öpücüğümle uyandı. Yeni uyumuş olmalı.

Ben onun saçlarını okşarken babasını görünce yerinden sıçradı.

"Babişkoooo" dedi. "Oğlum babişko ne ya tüm karizmam bozuluyor."

Jungwon Chan'ın dediğini takmadan ona sıkıca sarıldı. "Seni çok özledim babkooo." Chan bıkkın bir nefes verdi. "Babişko daha iyiymiş."

"Siz hasret giderin azıcık ben ergen Sunoo'nun yanına gidiyorum." Dedim ve gittim.

Kapısını çalmadan odasına girdim çünkü uyuyor olmalıydı. Sarı ışıklı lambası açıktı ve yaatğında oturmuş elindeki kartı sallıyordu.

"Sunoo?" Elimdeki kartı yastığın altına koyup bana baktı. "Annecim?" "Neden uyumadın yarın okulun var." "Biliyorum ama uykum yok." Neden acaba??? "Belki içtiğin içindir hm?" Alakası yoktu ama içtiği gerçeğini yüzüne vurup utandırmam lazımdı."Annecim ben hiç içmedim." Kollarımı bağlayıp ona baktım Sunoo bana asla yalan söylemez ama emin olmam lazımdı. "Üstün içki kokuyor?" "Kokuyor çünkü insanlarla iç içeydim ama içmedim. Kolay sarhoş olan bir insanım biliyorsun zaten." Haklıydı daha önceden merak ettiği için birkaç çeşit içirmiştim. Hepsinde ilk kadehinde sarhoş olmuştu. Tamam inanabilirim ona.

"Tamam." Bana gözletini kısarak bakıyordu. "Neden geldin?" Niye gelmeyeyim canım? "Gelemez miyim, kovuyor musun beni?" "Hayır kal. Genelde uğramazdın odama ondan sordum." Haklıydı bebeğimle daha fazla vakit geçirmeliyim. Biraz onu inceleyip yanına uzandım. "Yatak korumalarını çıkarsak mı artık?" "Hayır!"dedi Sunoo kaşlarını çatarak."Kocaman oldun ama." Bana yalvaran gözlerle bakıyordu. Çok tatlı. "N'olur çıkartmayalım düşüyorum ben." Biraz daha yalvarmasını istiyordum. "İki kişilik yatakta yatıyorsun Sunoo, ne düşmesi?" Ağlayacaktı resmen tam konuşacağı sırada ona seslenen Chan'la en güzel gülümsemesini sundu.

"Babacım!?" Dedi ve koşarak Chan'a sarıldı. Chan onu kucağına alıp Sunoo'nun yanaklarını öpücükleriyle işgal etti resmen. "Çok özledim ailemi." Dedi Chan. "Bizde seni babişkoo."Arkadan gelen Jungwon'un sesiyle gülümsedim.

Hepsinden çok ben özledim kocamı. Benim kocam sonuçta onların değil. "Tamam yarın konuşursunuz rahat bırakın kocamı."

Yarım saat sonra çocukların elinden kurtulmuştu Chan. Bana aldığı çiçekleri vazoya koyup yanına gittim. "İyi bari ayçiçeği aldığın bir ay çekirdek almam." Dediğime şaşırmış olmalı anlamsız gözlerle bana bakıyordu. Neye şaşırdıysa, çöpe mi atalım çekirdeklerini yemeden? "Boşver çiçeği ben güzel kocamı çok özledim." Bu gece elinden sağ çıkamayacağım sanırım. "Bende canım bende." Bana sırıtarak bakıyordu. Kafamı başka yöne çevirdiğim an beni kucağına alması bir oldu. "Hadi hasret giderelim." Yorgundum ama bende onu çok özlemiştim. Kollarımı onun boynuna sardım ve beni odamıza götürüp yatağa yatırdı. Bu gece uzun olacaktı.

---

Chanmin yapayım dedim bu bölümü, ayrıca aile ilişkisini de görmenizi istedim.

Hepinize çok değer veriyorum görüşürüzz 💖💖

Fotoğraf yine görünmüyor sanırım ev hâli fotoğrafı olarak düşünebilirsiniz

Bölüm sonu

5 yorum

  • Neden devam etmiyorsun burda kesilemez ama çok güzel ilerliyor bütün sunsun ship yazılarını okudum ve devam istiyorum. 🌸

  • Kurgunu ve yazımını beğendimm benim kitabıma göz atarsan çok çok sevinirim başarılarının devamını dilerim, https://cizgi.page.link/CfEm