Obx evreninde imkansız diye bir şey yoktur. Size iyi gelenler bir bakarsınız kötü gününüzde yanınızda değil. İşte her şey o çığlıklarla başladı.
Benim adım Cindy Gilmore. Ailem malum sekizlerden biri yani şanlı biri olarak doğdum. En azından öyle umuyordum. Ebeveynlerimiz biz küçükken boşandılar. Biz diyorum çünkü bir abim var. Adı Tom. Kendisi benim tek ailem diyebiliriz. Çünkü onlar boşanırken benimle ilgilenip keyifimi yerine getiren tek kişi abimdi. Halen öyledir. İkimizden birinin sıkıntısı olursa diğerimiz hemen yardıma gelir.
Sanırım biraz karıştı en iyisi olayin başına gitmek gerek. Ben de herkes gibi kook doğduğum için pogue olarak doğan kişiler gözümde hep altta kalıyordu. Sonuçta onlar bizden maddi olarak aşağıdalardı. Bu yüzden kook yaşamında herkes birbiriyle "arkadaş" olarak geziyordu ve onları dışlıyorduk. Babam annemle boşandıktan sonra Ashley adında biriyle birliktelik yaşıyordu. Ashley tatlı biriydi ama herhangibir kan bağım olmadığı için asla içten içe onu sevememiştim. Babam ile beraber tatile gitmişlerdi ve bu sabaha doğru evde olacaklardı. Yaz aylarının başıydı. En yakın arkadaşım Sarah ile denize girip eğleniyorduk. Bu artık bizim günlük rutinimiz olmuştu. Denizden çıktıktan sonra " Yine güzel bir gündü değil mi Sarah? Sarah beni dinliyor musun?"
"Ah üzgünüm dalmışım."
"Hey sen iyi misin? Son günlerde hiçbir şey konuşmuyoruz. Biliyorsun değil mi ben her zaman senin destekçin olacağım. Bana her şeyi anlatabilirsin."
"Biliyorum Cindy ve bu yüzden seninle hep böyleydik."
Sarah ile ben çocukluk arkadaşıyızdır. Her ne kadar ondan azıcık olsa bile büyük olsamda bu onu sevmeme engel değil. Sonuçta aynı yerde doğup büyüdük. Anılarımız bile aynıdır. Sarah bu dünyada arkadaş diyebileceğim tek kişidir. Onu hep çok sevdim.
"Evet son zamanlarda biraz kötüyüm. Topper ile kavga edip duruyoruz ve ona katlanamıyorum."
Topper, Sarah'ın sevgilisi. Kendisine hep sinir oldum ve halen oluyorum. Yılışık bir tiptir kendisi. Görseniz kusarsınız.
"Ahh yine mi? Bu sefer ne yaptı? Bence ayrılmalısın. Bence, fikrimce."
"Sanırım artık onu sevemiyorum. Cidden denedim ama olmuyor. Bu sefer seni dinleyip ayrılacağım."
"YESSSS". Sanırım bir şeyleri kutlama vaktiii. Bu aksam sizdeyim şimdiden söylüyorum."
"Hahaha tamam tamam yalnız içecekler senden."
Saat 18 suları evden çıkıp Cameron'ların evine gittim. Uzun zaman sonra kız gecesi yapacaktık. Bizim evimiz biraz uzak kaldığı icin arabayla bile en az 20dk sürüyordu. Bu saatte hava halen aydınlık olduğu için şanslıyım. Önümden bir araba geçti ve yavaşladı. Araba tanıdıktı ama nereden çıkardığımı bilmiyordum. Biraz yaklaştım ve bir ses geldi.
"Gilmore kızı n'aber?"
"Rafe? Burada ne işin var?"
"Sarah ile konuşuyordum ve bize geleceğini söyledi. Bende önünden geçerken seni alayım dedim."
Rafe Cameron. Benden 1 yaş büyük ve Sarah'ın abisi. Çocukken Tom, Rafe, Sarah ve ben takılırdık. Kendisini severim tatlıdır ama bazen.
Arabaya bindim ve yolda gitmeye başladık. İçimde kötü bir his vardı sanki şu an arabadan inmeliyim bir şeyler ters gibiydi. Ama aptallık edip gitmeye devam ettik.
Eve vardığımızda direkt Sarah'ın kollarına atladım. Sanki bütün gün beraber değilmişiz gibi sarıldık. Artık gece başlamıştı.
03.27
Uyuyakalmışız. Telefonum çalıyordu. Arayan Tom'du. Hislerim haklıymış. Sarah benimle beraber uyanmıştı ve Tom'u dinliyorduk. Sarah odadan koşarak çıkıp Rafe'i uyandırdı. 1 2 dakika sonra Rafe odaya geldi. Ben çoktan ağlıyordum. İkisi birden bana sarıldı ve koşarak evden çıktık. Tahmin edildiği üzere yollar kapalıydı. Arabadan indim ve manzara karşımdaydı. Babam ve Ashley kaza geçirmişlerdi ve uçurumdan düşmüşlerdi. Çığlıklarım bütün obx tarafından duyulabilirdi. Sanki kalbimden bir parça eksilmişti. Tom ve ben birbirimize bakıyorduk artık o da teselli edemezdi ben de sadece birbirimize bakıp ağlıyorduk. Sonra ikimizde sarıldık. Farkındaydık ikimizden başka kimsemiz olmadığının ve kimsenin bize yardım edemeyeceğini. Arkamizi dönüp baktığımızda Sarah eliyle ağzını kapamış öylece duruyordu. Ama Rafe'i hiç bir yerde bulamadım. Ve takmamıştım çünkü daha büyük derdim vardı.
Babamın ölümünden yaklaşık 1,5 ay geçmişti. İşlerin başına Tom geçsede artık kabullenip geri çekilmek en iyisi olurdu. Evde yemek kalmamıştı. Artık açlık duygusu çekmemeye başlamıştım. Tom eve gelmişti. "Cindy biraz konuşabilir miyiz?"
"Battık değil mi?"
"...Elimizde sadece bu ev kaldı desem yeridir."
"Şimdi n'apacağız peki? Lütfen bir çözüm buldum de. Evsiz kalamayız Tom!"
"Kesikte yaşayacağız. Orada uygun bir ev buldum. Zaten ikimizden başka biri yok."
Ah tabii size Kesik'i anlatmayı unuttum. Kesik,(cut) pogueların yaşadığı yere deniyor. Eğer oraya gidersek sonumuz iyi olmaz.
"Dalga mı geçiyorsun!? Oraya gittiğimiz anda bizi aralarına mı alacaklar sence? Ahhh sana inanamıyorum."
"Hey! Sen iyi değilsin sanırım Cindy. Battık diyorum anlamıyor musun? Oradan başka kalacak bir yerimiz yok. Zaten buradan yeterince dışlandık. Sarah bile gelmemeye başladı. Hele Rafe onu aklım hiç almıyor."
Olaydan sonra kook insanlar bizimle iletişimi kesti. Sonuçta onların gözünde biz zengin değildik artık. Sarah ara sıra bize gelirdi ancak abisi Rafe artık bizimle konuşmuyor hatta Tom'a bazen zorbalık ediyordu. Tom ile konuşmamız bitmişti. Cidden Cut'a gidiyorduk. Eşyalarımı toplamıştım. Eğer toplamazsam burada da çürüyüp gideceklerdi.
Aşağıdan Tom'un sesini duyup indim eve son bir kez baktım. Gozlerim dolu şekilde arabaya yerleştik. Yeni evimizin onune geldiğimizde Tom'a bir bakış attım. O ne demek istediğimi anlamıştı. Eşyalarımı yerleştirdikten sonra sahile doğru yola koyuldum. Uzaktan baktığım kadarıyla sahilde ikisi kız üçü erkek olmak üzere beş kişilik bir grup genç sörf yapıyorlardı. Daha yaklaştığımda kızlardan birinin Sarah diğerinin de eski arkadaşı Kie olduğunu fark ettim. Şok olmuştum. Sarah günlerdir yanıma uğramıyor hem de eski arkadaşı ve poguelar ile takılıyordu. Arkamda birinin varlığını hissettim.
"Hey sende kimsin?"
//
Valla şu anlık böyle ayarlayabildim canlarım umarim güzel bulmuşsunuzdur hepinizi öpüyorummm.