DİYARLARIN SAVAŞI 1 - MAURON'UN ÖFKESİ

"Onlara, halkıma yaptıklarının aynısını yapacağım." dedi odadaki herkese tek tek bakarak. Gözlerinden âdeta ateş fışkırıyor, kelimeleri yakıyordu. "Benden her şeyimi aldılar. Ben de onlardan her şeylerini alacağım. Hakkım olan tahta geçecek ve onlar acı içinde kıvranırken en son benim yüzümü gördüklerinden emin olacağım." Syfenia yedi yaşındayken zalimliğiyle bilinen mapenti ırkı tarafından yetim düşmüştü. Ailesi ve tüm halkı gözleri önünde öldürülmüş, katillerinin arasında büyümek zorunda kalmış ve on dört sene boyunca sarayda basit bir hizmetçi olarak yaşamıştı. Ta ki halk arasında konuşulan kehaneti duyan Carina, onun infazına yol açana kadar. Artık kuzeye kaçmaktan başka hiçbir şansı yoktu. Aynaya döndü ve yaşlı adamın buruşmuş yüzünün yansımasını seyretti. "Bu kaçış sana bir sürü şeye mâl oldu. Yaratılışına dair gerçekler tarafından sarsıldın ve artık her yeni güne sadece bambaşka acılar çekmek için uyanıyorsun. Güçlü olmalısın yıkılmış imparatorluğunu birleştirebilmek için, Syfenia. Fakat eğer pes edersen, eğer ayakta durmaktan vazgeçersen... İşte o zaman tüm diyarın sonu olur. Sen kaderi her şeyi yok etmek olan kraliçesin, kızım. Kontrolü kaybettiğinde, er ya da geç kaosun gezegenimizi tamamıyla sarmış olacak. Eğer bir canavar olmak istemiyorsan kadim tanrıya bile karşı gelmek zorundasın. O, seni yaratan, senin en büyük düşmanın. Ve bu diyarla ilgili ne yapacağın tamamen sana bağlı."