Dışlanmak nedir?
Sevilmemek mi?
Görülmemek mi?
Hayatım boyunca her zaman yara bandı oldum. Arkadaşına küserdi bana anlatırdı ben ona arkadaş olurdum ama yarası geçince yani arkadaşıyla barışınca beni kenara atardı.
Bana olgunsun derler, neden olduğunu sormazlar, 'çok olgunsun yaşıtların gibi davran biraz! ', 'Anne gibisin' gibi birçok şey derler bana hayatta.
Ama ben ailemin yanında her zaman o ortamı neşelendiren kişi olmaya çalışırım. Çünkü ailemde gülen çocuk yok. Ben o aileyi güldüren garip konuşan ama okul hayatında sessiz sakin bir kızdım.
Neden peki?
Bende öyle ful somurtanlardan olamaz mıydım?
Olurdum ama eğer ben somurtursam hemen sorular gelirdi;
Birşey mi oldu?
İyi misin?
Neyin var?
Ve daha birçok buna benzer soru.
Bundan bunalıyordu insan, her zaman mutlu gözükmekten herkesi sevmeye çalışmaktan bıkıyordu.
Ama malesef devam ediyordu. Çünkü sen öylesin diye bir kalıba sokulmuştu insanlar.
Bazılarına sen hep sessizsin, yorgunsun, mutlusun, neşelisin... Ve daha birçok şey denir.
Eğer bu yazdıklarımı okuyorsan sende sevgisizsin. Ya değer görmüyorsun ya da mutlu gibi gözüküp mutsuz olansın ve ya ailesinde hor görülensin, belkide arkadaş olmaya çalışıp dışlanansın.
Belkide kendini o çok sevdiğin ve ya özendiğin kişiler için onların istediği şekle girenlerdensin.
Kural 1; İnsanlar için kendini değiştirme
Çünkü sen olduğun gibi güzelsin.
Bu bölüme kadar okuduysan hoşgeldin. Burası dışlananlar Kulübü.
Aramıza katıldığına sevindim.
Bölüm aralığı yok yazıyorum paylaşıyorum bu kadar.