Herşey annem öldüğü gün başlamıştı.
Ben henüz 11 yaşındaydım . Bir Sabah yine okul için hazırlanıyordum ve annem hala uyuyordu çantam , beslenme çantam ve ben her şeyimiz ile okula gitmeye hazırdık. Hiçbir zaman annemi yormazdım konu okula gitmek dahi olsa.
Hazırlığı bittikten sonra sıra harçlık almaya gelmişti ve annemi uyandırmam gerekiyordu anneme seslemdim cevap yok bir daha seslemdim cevap yok ve bi daha seslendim yine cevap yok...
Sonra kız kardeşim uyandı ve anneme baktı neden uyanmıyor dedi herşeyden bi haber anneme seslenmeye devam ettik fakat yine ses yok tedirgin olduk kardeşime hemen gidip komşuyu uyandırmasını istedim gitti komşu ile birlikte geri geldi komşumuz annemin yüzüne baktı ve geri çekildi o zaman birşeyler hissetmiştim . Ardından komşumuz kolonya getirmemi istedi anneme seslendi ama cevap yok. Tam beş dakika sonra ev cenaze havasına gitmişti bile ambulansı aradılar ve ambulans geç geldi zaten geç olmasına rağmen onun da gecikmesi ayrı bi üzücüydü.
Ambulans geldikten sonra hemşireler bizi odadan çıkardı 15-20 dakika ardından onu battaniye ile dışarıya çıkardılar . Komşular ben ve kardeşlerimin gözünü kapattılar fakat ben herşeyi gördüm. Evet işte o resim o an hala kafamın içerisinde bir yerlerde geziyor.herkez biryerlerde ağlamaya başladı ablalarım ve ağabeyim gelmişti hepsi ağlıyor bize sarılıyordu .
