İçeriğe geç

Dinmeyen sızım

Bölüm 1 · 2 dk okuma

Dinmeyen sızım

Bölüm 1

Bölüm 1

Merhabalar👋

Daha evden çıkmadan telefonum çalmaya başladı, tabi sevgili dostum Cansu arıyor her zamanki gibi geç kalmayayım diye uykuyu sevdiğimi bildiğinden yarım saat önceden aramaya başlar. Telefonu uykulu sesimle geliyorum komutunu verip ayakkabılarımı giymeye başladım. Kapıyı açar açmaz karşımda yeşil gözlerini belerte belerte bakıyordu. Haydi mavişim yine geç kalacağız diye söylenmeye başladı evet gözlerim mavi, saçların uzun ve Sarı renkte birde çillerim var tabi sivilce gibi yüzüme dağılmış pek boslanmasamda onlarla yaşamayı öğrendim. Otobüs durağına yaklaşırken, cansunun bak Eylül seninki geliyor demesiyle elim ayağıma dolandı dengemi sağlayamadım. Cansunun tamm mavişim panik yapma aynı okula gidiyoruz sadece sakin ol demesiyle yerden kalkıp cansunun koluna küçük bir çipdik attım, Ah ne yapıyorsun kızım ya nerden bileyim bu kadar heyecan yapacağını. Canım arkadaşım Cansu sen bilmiyor musun iki senedir yağızdan hoşlandığımı. Mavişim sen artık hoşlanmaya da geçtin takıntı bence senin ki cansunun söylediğini okula gidinceye kadar düşündüm iki sene önce onu ilk gördüğümde okuldan çıkarken yağmur yağmur yağıyordu karşıdan karşıya geçerken elinde şemsiyesiyle yerde ıslanmaktan suyu çıkmış kediyi kucaklayıp karşı kaldırıma koyarken izlemiştim onun yağmurda ıslanan saçlarını geriye doğru atışı elleriyle kediyi kavrayışı öyle hoşuma gitmişti ki gözlerimi üzerinden alamaz olmuştum. Her hareketini her davranışını özenle izlemeye başlamıştım... cansunun hadi Eylül niye kapıda bekliyorsun ders başlayacak cırlamasıyla kendime geldim sırama doğru ilerledim. Oturur oturmaz yağızın yanında ardayla sınıfa girdiğini gördüm hemen gözlerimi çekip tahtaya odaklandım ne kadar da aptalım 2 senedir beni farketmesini bekliyordum bir iç çekip matematik kitabını çıkarmaya başladım arka sıramdaki meltemin naptın kız ödevi diye sormasıyla hocanın sınıfa girmesi bir oldu. Evet çocuklar sessizlik diyerek derse başladık yoğun geçen dersin sonunda cansunun haydi kantine gidelim mavişim deyişiyle sınıftan çıkıp bir alt katımızda olan kantine ilerlemeye başladık . Tabi o sırada koşarak bana doğru gelen yağızı beklemiyordum daha doğrusu farketmeden bana çarpmasını elinde bir kaç kitap yere düşerken bana ters ters bakıp aceleyle önümden geçip gitmişti ardanın kusura bakma Eylül kafası dalgın biraz deyişiyle kendime geldim bi kafa sallamasıyla o da yanımdan uzaklaştı cansuyla biz az önce ne yaşadık bakışmamızla kantine ilerledik.

Bölüm sonu

0 yorum

Bu bölüme henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu sen yaz.