İlk önce sinirlensende sonrasında biraz kafa dağıtmak için sinama iyi bir fikir geldi
-tamam , buranın bir kafesi varmı ?
-olmazmı , iki kat aşağıda
-tamam o zaman seni orda beklicem
-tamam görüşürüz 20 dakikaya o zaman.
-görüşürüz
Kapıdan çıktığımda koridorun sonunda milo ve Kerem bekliyodu beni gördüklerinde yanıma gelmeye yeltendiler aramızda 5 adımlık mesafe kaldığında
-boşuna gelmeyin sizle gelmicem (P)
-pera yeni hastaneden çıktın tek başına dönemessin ,bırakmayız seni burda (M)
-milo haklı hadi gel eve gidelim(K)
-yanlız dönceğimi kim dedi (P)
İkiside birbirine bakıtı
-anlamadım(K)
-duydunuz işte tek başıma dönmicem vicdanınız rahatladığına göre gidin şimdi (P)
Bişey söylemelerine fırsat vermeden yürümeye başladım arkamdaki adım sesleriyle peşinden geldiklerini anladım asansöre bindim ben bindiğim gibi asansör kapıları kapandı hangi Kaya gittiğimi bilmedikleri için rahattım iki kat aşşağıda indim kafeye oturdum ve bir kahve sipariş ettim yirmi dakkika çabuk geçmişti kağan yanıma gelip
-hadi gidelim ne yapmak istersin
-sinama ?
-bana uyar
Yürümeye başladık ama kağanı durdurdum bu yirmi dakkika içinde sayamadığım kadar annem, Aynur abla ,milo ve keremden sayamadığım kadar çok cevapsız çağrı ve mesaj gelmişti keremin mesajşarının bi kısmına bakmıştım kafenin camından dışarıya baktığımda keremi gördüm kendi arabasına yaslanmış etrafa bakıyodu bir süre sonra milo yanına geldi büyük ihtimalle hastaneden çıktığımı sanıp beni aramaya gitmişti ama sokaklarda göremeyince geri dönmüşlerdi.
-ön kapıdan çıkamayız başka kapı varmı ?
-nedenki?
-uzun hikaye sonra anlatırım , başka yol varmı yokmu sen onu söyle .
-var ama senin oraya girmen yasak neyse gel bi yolunu buluruz
Bileğimden tutup beni kendiyle birlikte koşmaya zorladı bi çıkışa geldiğimizde ambulansların olduğu terdeydik bikaç kişi vardı garaj kapısı açıktı ambulansın yanından dolaşarak çıkıcakken önümüzden bir ambulans şöförü geçti ama ambulans ve duvar arasındaki az bi mesafede olduğumuzdan dolayı bizi farketmedi adam gittikten sonra ambulansın yanından çıkıp kendimizi arka bahçeye attık birbirimize bakark gülmeye başladık
-yürü hadi görmesinler bizi burda , bu taraftan
Bolca yeşilliğin ardından bimbahça kapısı vardı mola yeri gibi biyerdi kapıdan geçtikten sonra hastanenin arkasından kalabalık bir caddeye çıktık beni yine bileğinden çeker ama bu sefer yürüyerek bi arabanın yanına getirdi lacivert bir jeepti bileğime baktı ve aniden bıraktı
- özür dilerim bileğini tuttuğumu farketmemişim canın acımadı dimi
-hayır , hayır sorun değil
-tamam öyleyse hadi gidelim
Sağ tarafa yürümeye başladı bende peşinden gittim
-sürücü koltuğu sol tarafta diye biliyorum.
Sağ taraftaki ön kapıyı açtı ve geçmem için işaret etti.
-evet bende biliyorum .
Böyle bi naziklik yapcapını bilmediğim için rezil oldum gibi hissetim ama ön koltuğa oturdum kapansa arkamdan kapıyı kapattı ve sürücü koltuğuna geçti
-istikamet sinama.
