Özlem hoca telaşla odasından çıkınca yerde yatan ortaya ve bana şaşkın bi şekilde baktı
-sinan sedye getirin çabuk (Ö)
Özlem hoca kucağındaki peranın gözlerine ışık tutup tepki varmı diye baktı ve vardı, ortayı sedyeye yerleştirip muayene odasına götürdüler ama Özlem hoca odanın kapısından içeri beni sokmadı.
-Bu halde doktor olarak buraya giremmezin, bu halini ve bu konuyu konuşucaz daha sonra git elini yüzünü yıka kendine gel, her vakada bunu yaparsan bittik biz.
Diyip kapıyı yüzüme çarptı.
Lavaboya girip elimi yüzümü yıkadım aynada kendime baktığımda iç sesimle konuşuyodum.
-Neden müdahele edemedim? Doktor olmaya hazırndeğilmiyim, ya orda bişey olsaydı durup sadece bakçakmıydım veya yardımcı isticektim.
Lavabodan çıktım ve tekrar perayı muayene ettikleri odaya geldim içeri girmedim sadece kapıda bekledim beş dakkika sonra Özlem hoca çıktı,yanına gittim.
-o nasıl , daha iyi değilmi?
-kağan bak Pera iyi ama sen normal değilsin biliyosun hasta ve doktor arasında bi yakınlık olamaz bu her ikimizin kariyerini ve hayatını etkiler, eğer aranızda bişey varsa bu tek taraflı olsa bile söyle seni başka bi hastaya yönlendirebilirim.
-hayır hocam aramızda ne tek ne karşılıklı hiç bişey yok olmicakta sadece ilk hastam diye biraz endişelendim.
-umarım öyledir. Peranın durumu gittikçe kötüye gidiyo şans eseri bu hastaneye gelemssydi farkında bile olmicaktı kanser olduğunun.
-Ne yapcaz peki ?
-uygun dönme bulunmasından başka şansı yok tabi kemoterapi ile bu hastalığın yayılmasını yavaşlatıcaz ama elimizi çabuk tutmalıyız.
-anladım hocam.
Özlem hoca arkasını dönüp giitiğinde peranın muayene odasına girdim birkaç personel. Vardı işlerini hallettikten sonra onlarda çıktı peranın baç ucundaki tekerlekli sandalyeye oturdum ve onu izlemeye başladım , biraz sonra hafif kıpırdanma ile göz kapakları haraket etti, yeşil gözleri tüm odayı gezdikten sonra benim gözlerim ile buluştu.
-daha iyimisin.
-hı hı
Yatakta doğrulmaya çalıştı , onu omzundan hafifçe tutarak kalkmasını engelledim.
-uzan ve dinlen biraz serumun bitince kalkarsın.
Kendini yatağa geri bıraktı
-ne oldu.
-üzüntün ve stresin hastalığını tetikledi ve bayıldın, bunları düşünme lütfen sana uygun dönörü bulcam.
Serçe parmağını kendi serçe parmağımla tuttum.
-söz.
-ailemin hasta olduğumj bilmesini istemiyorum.
-tamam ailene bişey demeyiz, ama sende bi söz vercen.
-ne sözü?
-üzüntü, stres, bunalım ve kargaşa yok.
-her günüm kaosken bunun sözünü nası veriyim sana.
-sen azından kendini biraz böyle olaylardan uzak tutmaya çalış olmazmı.
Bıraktığım seçirçe parmağını bu sefer o benim serçe parmağıma geçirdi.
-tamam denicem.
O zaman ben gidiyim serumun bitince çıkabilirsin. Kapıya doğru yürürken
-şey hırkan bende kalmıştı onu getirdim ama arabada kaldı.
-ne güzel işte bidaha buluşmamız için bi mesaj sonraki buluşmamızda alırım.
Cevap vermesini beklemeden ömüme dönüp koridora çıktım bunu dediğimde tebessümmü etmişti benmi yanlış görmüştüm.