O gün dağılmadan önce ortak bir yalan buldular . Fikir Chia'dan çıktı .
"Mina" dedi arabada giderken "çocukluk arkadaşım , onda kaldığımı söylersem yadırgamazlar"
"Öyle olsun" dedi Haymitch "son yarışmada hangi besteyi çalmıştın? Geri dönene kadar sana elinin alışık olduğu şeyler bulayım"
"Aslında jüriye çıkacak fırsatım olmadı , o yüzden fark etmez" araba evinin önünde durunca , çantasını omzuna asıp dışarı adımladı , kapıyı kapatırken "haberleşiriz"
Haymitch onu onayladıktan sonra skandal hakkında konuşmak için abisinin evine kahvaltıya gitti . Ev gereksiz konuşmalarla doluydu , tüm sesler kulağında buğulu diyaloglara dönüşürken aklında tek bir şey dönüyordu . Jüriye çıkacak fırsatım olmadı ne demek?
"Yani , sonuç olarak yarışmaya katılacağı kesinleşti" dedi herkese kayıtsız sesiyle açıklama yaparak . Patates kızartmasına çatalını batırıp ağzına attı "evlilik işini de kendi aranızda halledersiniz , hala seni istiyorsa tabi"
Bu masanın bir süre sessizleşip sonra daha büyük bir kargaşaya dönüşmesi için yeterliydi .
"Haymitch!"
"Bize söylemeden böyle bir şeyi nasıl yaparsın?!"
"Dün gece senin yanında mıydı?"
Yakarma hezeyanı arasında Rafael'in sakin bir sesle sorduğu soru dikkatini çekti.
"Evet" dedi 5 şekerli çayını içerken "onu arkadaşının evine bıraktım , ertesi gün de okulda kaydını başlatacağını söyledi" . Bu sabah kaydını başlatması için 3 saat boyunca araba kullanmamış gibi rahat bir tavırla yalan söyledi .
Rafael buna bir saniye olsun inanmamıştı , ona gözlerini kısarak bakarken Cintia rahat bir nefes aldı .
"Gördün mü? Chia kavga etseniz bile başka bir adamın evinde kalmaması gerektiğini biliyor" dedi Daniel'a , sonra ekledi "Alınma Haymitch"
"Oh , Alınmadım , bana daha kötü şeyler de söylemişliğin de var"
Cintia kısa bir an tereddüt etti. Dudaklarını büzdü, sonra sanki ortamı yumuşatmak ister gibi uzanıp Haymitch'in omzuna iki kez hafifçe vurdu.
Jestinin karşılık bulmasını bekledi.
Haymitch'in umurunda bile değildi.
Boşalan bardağına bakıp kaşığıyla camın dibini tıklattı.
"Daha fazla şeker var mı?"
-
Chia , dün gece olduğu gibi evin önünde dikiliyordu . Bu sefer kendi evinin önünde . Ayakları bir ileri iki geri gidiyordu . Tam içeri gireceği sırada kapı açıldı , annesi çöpü çıkarıyordu . Onu kapıda görünce önce dondu , sonra "neredesin sen?"
Chia dudaklarını yaladı "merhaba anne"
Kadın elinde çöp torbasıyla ön merdivenlerden indi "seni defalarca kez aradım , telefonunu mu kapattın?"
Chia gözlerini kırpıştırdı , anlaşılan bu her zamanki gibi sessizlikle trip yapabileceği bir durum değildi çünkü iki gün kuralı geçerli olmamıştı , elini cebine götürüp telefonunu açmaya çalıştı "şarjım bitmiş olmalı , duymadım"
Martha iç çekti "iyi , öyle olsun , kahvaltı hazır , içeri gir"
Çöpü atıp içeri ilerlerken Chia yerinden kıpırdamadan kısık sesle konuştu
"Kaydımı tekrar başlattım"
Kadın olduğu yerde durdu
"Doğru , dünkü tehditlerin arasında bu da vardı"
"Anne-"
Kadın elini kaldırıp onu susturdu
"Bak ne diyeceğim , Daniel'ın o sarhoş amcası seninle ilgilenmeyi bu kadar seviyorsa ilgilenebilir çünkü ben gitgellerinle uğraşmaktan bıktım . Hatta söyle yemeğini de o hazırlasın" Içeri girerken hala söyleniyordu "bir de ergenlik 18de bitiyor derler , keşke , keşke!"
Annesinin ayak sesleri uzaklaştı .
Chia sessizce içeri adımladı , omlet kokusu mutfakta yayılıyor , babası gazete okuyordu . Onun geldiğini göz ucuyla gördü , Chia sandalyeyi çekip otururken "merhaba tatlım" dedi "annen epey endişelendi"
Chia omletlerden birini didiklerken başını salladı
"Umarım başını derde sokacak bir şey yapmadın?"
"Hayır baba , Mina'ya gittim , biraz dertleştik"
"Kış tatili için gelmiş mi? Bir ara Nate'i arayayım , balığa gitmeyeli uzun zaman oldu , belki siz de bizimle gelirsiniz"
Chia kıkırdadı "sanmıyorum"
"Tabi tabi , sizi rahat bırakırız , kız şeyleri yaparsınız , her ne yapıyorsanız ondan işte"
Babası iki kadının arasına girmek istemediğini belli ederek her zamanki gibi yüzeysel bir konuşma yapmış ve konuyu kapatmıştı . Rezil olmasından korkan ve genelde evde terör estiren annesiydi .
-
Son söylediğinden sonra bu konunun kapanacağını sanmıştı ama tabi ki öylece izin vermeyecekti .
"Bizi rezil ediyorsun"
Chia göz devirdi "Bu ailenin rezalet standardı çok düşük zaten"
"Terbiyesizlik etme , seni dünkü çıkışından sonra eve aldığım için şanslısın"
"Başka nereye gidecektim ki anne?" biraz düşünerek sinir krizi geçiren kadını izledi , masaya yaslanmış şekilde elindeki su bardağını sağa sola döndürdü - babası tabi ki kavga edeceklerini anlayınca parkta bulmaca çözeceğini söyleyip çıkmıştı - . Aklına gelen şeyle dudak büzerek , masum bir sesle konuştu .
" Eğer hala bana kızgınsan Mina'da birkaç gün daha kalabilirim"
Annesi hiddetle ona döndü
"Dalga mı geçiyorsun? Bundan sonra dizimin dibinde olacaksın küçük hanım"
"İyi , nasıl istersen , sadece bir öneriydi"
Ayağını yere sürterken mırıldandı "gerçi her zaman dizinin dibinde olamayacağım , çalışmak için evine gitmem gerekiyor"
"Ne!?"
"Yok bir şey , kaçtım , duş alacağım" korktuğu haberi ağzında geveledikten sonra yanağını öpüp koşarak merdivenlerden çıktı . Martha şok içinde trabzanlardan yukarı baktı "bekle! Chia! Bunu söyleyip öylece kaçamazsın!"
Martha yukarı çıkarken Chia çoktan odasının kapısını kilitlemişti , gözü bir an parmağındaki yüzükte takılı kaldı . "Sadece keman çalabilmek için çıkarıyorum , kötü bir şey değil" kendi kendini telkin etmesine rağmen yüzüğü büyük bir mutlulukla çıkardı . Şimdiden daha özgür hissediyordu .
Ertesi gün Haymitch'in de söylediği gibi , onu tekrar görmeye gitti . Bir gün ayrı kalmaları gerçekten de bir şey ifade etmemişti çünkü o gün gerçekten zamanının çoğunun burada geçeceğini hissetti .
Eve doğru yürürken gördüğü çiçekçiden gazete kağıdına sarılmış çiçekler almıştı . Sonunda kırık merdivenli eve ulaştı , merdivenleri dikkatle çıktı , çiçekleri sıkıca kavradı ve kapıyı tıklattı.
Haymitch kapıyı hemen açtı , bu sefer onu düzgün bir şeklde karşıladı , yerde yuvarlanan şişeler veya koltukta kusmuk yoktu , geceden kalma veya terli değildi , hatta yeni duş almış gibi saçları hafif nemliydi , omzunda bir havlu vardı .
"Hoşgeldin"
Chia , kucağındaki pembe gülleri tutarken ilk defa tüm dişleri görünecek şekilde gülümsedi
"Hoş buldum , beni özledin mi?"
"Çok"
Haymitch alaycı bir cevap verirken Chia kucağındaki çiçekleri uzattı , bu sefer pembe güller veren oydu , anlamını henüz kısmen bilse de içten gelen bir samimiyet .
"Lenore için çiçekler"
Haymitch çiçekleri yavaşça aldı . O an Chia "sarmaşık gülü bulamadım" diyerek bir şeyler anlatmaya başlasa da adamın gözleri hala pembe güllerdeydi .
Bunu bilerek mi seçti?
Ve o an Chia'nın sözünü tutması , Haymitch'in kendisininkini tutamayacağını fark etmesine neden oldu . Bu kesinlikle bir şeyleri değiştirecekti .