Sabah ışığı yavaş yavaş odaya sızmaya başlarken biraz kıpırdanıp uyanmaya başladım. Gözlerimi açtığımda hala kanepedeydim. Tabii.. Yanımda da Selim vardı.. Bi süre onu öylece izledim. Dün gece yaşananlar geldi aklıma.. Utandım bozardım ama... Yüzümdeki hafif gülümsemeyi gizleyemedim.
Biraz sonra onunda uyanmaya başladığını hissettim. Bi an ne yapacağımı bilemeyip tekrar uyuma taklidi yaptım.. Sonra yumuşak bi ses kulaklarıma ilişti.
"Uyumadığını biliyorum, güzellik.."
O son kelimedeki lakabı duyunca kalbimin daha hızlı attığını fark ettim. Bi an duraksasam da yavaşça gözlerimi açtım. Bi an göz göze geldik, sonra tekrar gözlerimi kaçırdım
"Günaydın" Dedi hala uykulu bi sesle
"Günaydın.." Dedim ben de. Sonra aramızda yine bi sessizlik oluştu
"Ne yani? Bir şey demeyecek misin?" Dedi
"Ne hakkında?"
"Dün gece olanlar hakkında tabii ki. Hiç bir şey olmamış gibi mi davranacağız yoksa artık sevgilim olur musun?"
"N-ne?! Daha hazır değilim tabii ki!" Yanaklarım ateş gibi yanıyordu
"Dün gece öyle demiyordun ama!"
"İyi de o dün geceydi! Şimdi... Kararsızım"
"Tamam tamam.. Bi şey demedim...."
"Tamam, iyi. Şimdi kalksak iyi olur.. Okula gitmeliyiz.."
--------------------
Biraz kısa oldu canlarım. Ama idare edin ablanız öğrenci. ders çalışıyo. Bunlar birlikte olduğu için devam ettirmekte zor. Akıcılığı bozulabilir diye hemen bi şeyler de sallayamıyom. AMA HER PAZAR VE FIRSAT BULDUĞUMDA BÖLÜM ATMAYA DEVAM EDİCEM. BAYBAYY ÖPÜLDÜNÜZ
