Evet bugün kaçacaktım.
Bugün üveyin-üvey dicem artık lakab gibi-evde olmayıp s@rhoş s@rhoş b@rların köşelerinde yatmayı sevdiği günlerden sadece biriydi..
Yani benim için iyiydi.
Önce eşyalarımi topladım zaten fazla değillerdi ama yinede hepsini almak istemedim para sıkıntısı çekeceğimihatırlayınca hepsini aldım.
Pencereden kaçmıyacaktım am kapıdanda kaçmak istemiyordum komşular duyarsa kötü olurdu.
Aklıma her gün saat 23.00'da topuklu ayakkabılarıyla dönen Derin ablayı hatırladım zaten topuklu ayakkabılarım vardı.Onları giyip saatin 23.00 olmasını bekledim.Derin ablayı seviyodum zaten o da beni seviyodu.Ona bişey demeden gitmenin tarafında değildim açıkçası ama mecburdum.Ya ondan beklenmeyen bişey yapıp beni üveye şikâyet ederse ne yapardım.O yüzden bekledim ve onun çıktığını duyup kapıyı kapatmasıyla ben kapıyı açtım."Arabada şalımı unutmuşum diye koşa koşa indim merdivenleri ve artık o lanet yerden çıkmıştım.Arkama bakarken birisine çarptım.Ve onun yüzüne baktıgında bana doğru gülümseyip özür dilediğini gördüm.Kimdi bu?Onu görünce ona sarılıp beni bırakmaması için yalvarmak istiyordum.Yerden beni kaldırdı ve şunu söyledi:(Şimdilik 'X' diyeceğim)
X:İyi misin?
İlayda:İyiyim,teşekkür ederim,diyebildim çünkü ilk defa birisi bana iyi olup olmadığımı sormuştu..
İlayda şaşkındı..
İlayda şaşırmıştı..
İlayda ilk defa acıdan başka bişe hissedebilmişti..
İlayda hem şaşırmış,hem de aşkı olmuştu..
Arkadan sarhoş üveyin bağırarak apartmanın kapısına geldiğini görünce adını soramadı..
İlayda koşmuştu..
İlayda korkmuştu..
23.10
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
X kişisinden
---------------------------------------------------------------------------------
Bölüm atma tarihim:01/04/2024