Her zamanki gibi otobüse binmiş dershaneye gidiyordum. Kulağımda en sevdiğim müziklerden biri olan Manganın Dünyanın Sonunda Doğmuşum adlı şarkısını dinliyordum. Arka planda insanların konuşma sesi geliyordu. Telefonum çalınca şarkıyı durdurdum. Arayan annemdi.
"İnci eve ne zaman gidersin? Kardeşin evde tek duruyor." dedi. Zaten öncelik hiç ben değildim. Öncelik hep kardeşim Denizdi. "Anne daha otobüsteyim. Hem dershaneye gittiğimi biliyorsun. Deniz arkadaşı Esma'ya gidebilir. Hem tek de kalmış olmaz." dedim. Deniz'i çok seviyordum ve onun için canımı bile verirdim ancak bazı şeyleri kendisi yapmalıydı. Annemler zaten onu el bebek gül bebek yetiştirmişti. 13 yaşında olan her kız gibi kendi işlerini becerebilirdi. Anneme Denizi arayacağımı söyleyip telefonu kapattım. İneceğim durak geldiği için ayağa kalktım. Otobüsten durmasını beklerken yine telefonumun çaldığını duydum. Bu sefer arayan en yakın arkadaşım Nil'di
Otobüsten hemen inip telefonu açtım. Telefon açıldığı gibi Nil büyük bir heyecanla konuştu " İnci sana süper bir haberim var. Bu gün Emrelerle birlikte futbol maçına gidiyoruz ve sende bizimle beraber geliyorsun. Hem de Karşıyaka Spor ve Galatasaray'ın maçı. Senin kaçıramayacağın boyutta bir maç " dedi ve beni kalbimden vurdu. Evet koyu bir Galatasaraylı sayılırım ama son zamanlarda sınav temposundan maçları takip edemiyordum. "Nil gelmeyi çok istediğimi biliyorsun ama dershaneden çıktığım gibi eve gitmem gerekiyor Deniz beni bekliyor. Hem sizin gibi dışarda boş boş takılmak yerine ders çalışmam gerekiyor. Size iyi eğlenceler diyor ve telefonu kapatıyorum" dedim.
Bu benim için çok zor bir karardı ama her zamanki gibi Deniz için sevdiğim şeylerden vazgeçmem gerekiyordu. Nil bana cevap vermeden telefonu kapattım çünkü cevap verirse beni ikna edebilirdi.
Deniz evet Deniz'i aramayı unuttum. Evde uzun süre tek kalmasını annem bilerek istemiyordu. Deniz korkak bir kız değildi ama annem son zamanlarda internette hep "İzmir'de büyük deprem, İstanbul'da büyük deprem" gibi başlıklar okuduğu için Deniz'i tek bırakmak istemiyor ama işe gitmek de zorundaydı çünkü babamla boşanmışlardı.
Ben mi? Ben ne yaparsam yapayım Deniz'i veya kendini etkilemiyorsa ilgilenmiyordu. Bütün gün içip eve gelsem bile umursamak yerine kapı çaldığında bile açmamak için çantama anahtarımı koyduğuma emin oluyordu.
Telefonumu çıkartıp Deniz'i aradım ve ona Esmalara gitmesini söyledim. Tabiki mutlu oldu. Telefonu kapatıp biraz yürüdüm ve dershaneye vardım. Hemen kendimi kütüphaneye attım ve kafamı masaya koydum. Okulda zaten yorulmuştum ve yol boyunca da ayakta durduğum için vücudum isyandaydı. Aynı zamanda gece çok geç yatmıştım ortalama 3 saatlik bir uyku ile duruyordum. Masaya kafamı koyduğum gibi uyku beni kollarıyla sardı ve o uçurumdan aşağıya bıraktı. Her zaman yaptığı gibi beni uçurumdan atıp tek bıraktı.