“Çok sıkıldık.” Klimanın karşısına geçmiş uzanıyorduk. Eşyalarımı yerleştirmiş, akşam yemeğini yemiştik. Yengem bize bakarak “Hani hiç sıkılmayacaktınız?” diye sordu.
Yengeme bakarak “Ben aslında sıkılacağımızı biliyordum ama bu kadar kolay olduğunu tahmin etmemiştim.” dedim. Yengemde benimle göz teması kurarak “Sıcaktan bunaldınız bence.” dedi.
Asil ve ben aynı anda dudak büzdük.
Asil, telefonuna gelen mesajla aramızdan ayrıldı. Aramızdan ayrıldı derken evren değiştirdi. Birkaç dakika sonra başını telefondan kaldırdı.
O aramızda yokken yengem arkadaşıyla buluşmak üzere dışarı çıkmıştı. Bana bakarak “Bir arkadaşım canının sıkıldığını söyleyerek sahile çağırdı gidelim mi?” ona baktım ve oflayarak “O senin arkadaşın ve seninle görüşmek istedi. Sen gideceksen git.” dedim. Asil’e boş yere yük olmak istemiyordum.
Asil bana bakarak “Saçmalama.” dedi ve ekledi “Zaten kuzenimde var gelirsek ikimiz geliriz dedim o da tamam dedi. Şimdi sana soruyorum gidelim mi gitmeyelim mi?”
”Olur gidelim.” Zaten saçma kararlar vermekte üstüme yoktur.