Odaya takım elbiseli 1.90 boylarında 20 yaşlarında ela gözlü bir adam girdi içeri. "Şuan iyi mi?" diye sordu daha adının biraz önce Mert olduğunu öğrendiğim adam. Hemşire de ona "Şuan gayet iyi konuşabilirsiniz." dedi.
Adam yavaş yavaş bana doğru yürüdü. "Merhaba" dedi. Bende ona "Merhaba" dedim. Tam ona kim olduğunu soracaktım ki parmağıyla dudağıma getirip sus işareti yaptı. Neden bana bu kadar yakın davranıyordu? Tanışalı 2 dakika bile olmamıştı. Adının Mert olduğunun öğrendiğim kişi konuşmaya başladı. "Ben Mert DEMİR. İş yerinize patronunuzla toplantı yapmaya gelmiştim. Yangın çıktığında sizi yerde bayılmış bir şekilde buldum ve kurtarıp hastaneye getirdim. Geldiğimizde baygındın."
dedi. "Peki siz bana neden bu kadar yakın
davranıyorsunuz?" diye sordum. Bana "Yakın mı davranıyorum? " dedi. Çok şaşırdım adam normal davrandığını sanıyordu! Hemen cevap verdim. "Nasıl
yani beyfendi daha biraz önce elinizi dudağıma sürdünüz. Siz dokunulmazlık hakkı ne bilmez mısınız?"
dedim. O da "Hanımefendi abartmayın yemedik sizi" dedi. Sinir olmuştum.
(Mert'in anlatımından)
Bana ne oluyordu böyle? Bırak kuzları ben anama babama dokunmam niye böyle yaptım? Biraz onu yalnız bıraksam iyi olacak. Paparazilere görünmemeliydim. Dışarı çıktığımda arabama binip soluklandım ve en yakın arkadaşım Buğra'yı aradım. Ona olanları anlattım "hayırlı olsun kardeşim aşık olmuşsun" diyerek kahkaha attı.
Acaba aşık mı olmuştum? Onu bir saniye bile görememeye dayamıyorum ben yolda gördüğüm bir kıza
nasıl aşık olabilirdim? Beni nasıl bu kadar Lamborginimde sigaramı içtim ve biraz düşündüm. Sanırım aşık olmuştum!
(2 like gelirse devam ederim)
