Nasıl ama?
Üstü bataklık gibi yıldırımlar çakan okyanusun altı cennet gibiydi.
Her yerde güzel rengarenk sarmaşıklar ve yüzen balıklar vardı.
Biraz ilerlemeye karar verdim.
Elbette ilerisi farklıdır diye düşündüm.
Fakat aynıydı.
Bu deniz hiç katile benzemiyordu tam tersine masum ve şirindi.
İlerlemeye devam ettim.
Ya kaybolursam diye korktum fakat artık yaşama tutunmak için bir nedenimde yoktu.
Bir saniye ne oluyordu?
Bir anda bütün deniz canlıları dağıldı.
Sanki benim olduğum yere gelmiyorlardı.
Aşağıda bir parıltı vardı.
Annemi çekerken olan parıltı.
Üstüne doğru yüzdüm.
Beni de içine çekmesini istiyordum.
Artık hiçbir şey umda değildi.
Bi dk ne oluyor?
Bir parıltı gördüm.
Acaba beni de içine çekmiş miydi?
Kendimi tutmaya çalıştım fakat bir deniz hortumu varmış gibi dönüyordum
Devamını hatırlamıyorum.
Uyandığımda bunları sayıyordum.
Peki ya kime?