Ben leylin, 14 yaşındayım.2 yaşındayken annemi kaybettim.
Babamla bir deniz fenerinde yaşıyorum.
Bizim evimiz yani.
Okyanusun ortasında yaşıyoruz.
Aslında Okyanusu seviyordum, çok seviyordum taki annemi ben den alana kadar.
Eskiden hep yüzerdim,okyanusa çıkardım.
Artık hiç yapasım gelmiyor.
Neyse, bizim fenerimizin 2-3 saat uzaklığında bir ada var.
Ve babam haftada 1-2 kez gidip ihtiyaçlarımızı alır.
Bazen ben de onunla giderim.
Ama genellikle evde kalıp annemin fotoğraflarıyla yalnız kalmayı tercih ederim
Annemi denizde bana tekneyi gösterirken kaybetmişim.
Evet tamı tamına 3 yaşındaydım.
Ve bana tekneleri gösteriyordu.
Babam ise tam arkamızdaydı.
Dergisini okuyordu.
Ve o an bir şey annemi ç-çektiği z-zaman hayatımın karardığı an.
........
Bugün hava çok sıcak ve babamın adaya gidip birkaç parça bir şeyler alması gerek.
He bu arada babam balık tutarak geçimimizi sağlıyor.
Ve yine gittiğinde satıyor.
Ama bu aralar balıklarda bir durgun.
Babam benimle gelirmisin dedi ama ben kabul etmedim, çok sıcak evde kalmayı tercih ederim.
Neyse babam gitti.
Yine yalnızım.
Neyseki eski bir telefonumuz var.
Oradan küçüklük arkadaşım nisa'yı arayıp konuşsam daha iyi olur.
Onlarda adada yaşıyorlar.
Eskiden bizde yaşıyorduk.
Tatillerde,
O zamandan arkadaşım.
"Alo! Nisa nabersin?"
"Hiçç hava çok sıcak bizde denizde yüzmeye gideceğiz birazdan sen neden babanla gelmediniz ki?"
"Hava çok sıcak ya hem biliyorsun ben yüzmüyorum."
"Aa pardon"
"Bişey olmaz."
"Neyse, bak sana ne diyeceğim kütüphaneden istediğin kitapları alabildim ve babana vereceğim akşama görürsün."
"Gerçekten mi nasıl ikna ettin?"
"Biliyorsun ikna kabiliyetim yüksektir."
"O zaman bir gün gelirim de okuruz beraber."
"Eee sana bir de kötü haberim var leylin"
"Ne oldu? Müsaitmi değilsiniz"
"Yok ya biz tatilde yani yarın Almanya'ya tatile gideceğiz."
"Hayır ama boşver, ben yalnız kalırım siz gezin"
"İçim rahat edemiyor leylin ya"
"Boşver beni sen rahatına bak"
"Hadi biz çıkıyoruz görüşürüz"
"By by"
Üf Nisa'da gidiyordu iyice yalnız kaldım neyseki babam var, o olmasa ne yapardım ben
Babamın gelmesine 1 saat kalmıştı genellikle o vakitte gelirdi çünkü ben de beklerken sıkılmamak için aldım elime annemin bana yazdığı kitabı hiç sıkılmadan o kitabı her gün okurum.
"Denizin gizemleri"
Bu arada annem deniz arastırmacısıydı
Ben doğduktan sonra bıraktı mesleğini ama hep severdi okyanusları,denizleri ve hep incelendi.
Neyse yine kitabıma dalmışken babam geldi.
Şaşırdım çünkü baya erken gelmişti, ama sevindimde.
" babaaa, hoş geldin"
"Kızım hemen içeri girer!"
"Baba ne oluyor, baba iyi misin"
"Kızım içeri girrr"
Hemen içeri girdim ve camdan babama bakmaya başladım.
Ne oluyordu, çok korktum.
Hayır hayır olamaz.
Okyanus anneme yaptığını babamın gemisine yapıyordu.
Hemen aşağı koştum.
Ama a-ama çok ç-çok geçti.
"Babaaaaaa"
Hıçkırıklara boğuldum .
Göz yaşım dinmiyordu.
Göz yaşım kurudu.
Kalbim sızlıyor belki yetişebilseydim belki belki bir yardımım dokunurdu.
Öylece kaldım.
Ne kadar kaldığımı bilmiyorum
Sadece o anki yaşadığım acıyı biliyorum.
Kalkamıyorum.
Dayanamıyorum
Korkuyorum.
Yalnızım ve Çaresizim ...