yıllar önce, hollanda'daki küçük bir balıkçı kasabasında, genç bir oğlan dünyaya gönüllü hizmetin değerini öğretti. Bütün kasabanın geçim kaynağı balıkçılık olduğundan, acil durumlar için bir kurtarma tipine gerek duyulurdu. Bir gece rüzgâr esti, bulutlar kükredi ve fırtına denizdeki bir balıkçı teknesini alabora etti. Kıyıya oturan ve çaresiz kalan mürettebat S.O.S. Sinyalini verdi. Kurtarma tipinin kaptanı alarmı çaldı ve halk koya bakan kasaba meydana toplandı. Tim kurtarma botuna atladı ve küreklere asılıp hırçın dalgalarla boğuşurken, kasaba halkı kumsalda durup ellerindeki fenerle yollarını aydınlatmaya çalıştı.
1 saat sonra sisin içinden kurtarma botunun döndüğü görüldü ve halk neşeyle onları karşılamaya gitti. Yorgunluktan kumlara uzanan gönüllüler botta yer kalmadığı için bir kişinin geride kaldığını söyledi. Bir yolcu daha alsalardı kurtarma botu da alabora olurdu ve hepsi birden denizde kaybolurlardı.
kaptan çılgına dönmüş bir halde geride kalan denizciyi kurtarmak için yeni bir tim oluşturmaya çalışıyordu. 16 yaşındaki Mathew öne çıktı. Annesi koluna yapışıp, "lütfen gitme!