Henüz yolun başında olan onuncu sınıfa giden bir erkek çocuğuydum. Deniz'in hayatıma girip bende ki her şeyi değiştirmesine sebep olan o dönemdeyim. Hayatımı tamamen değiştirmişti. Hayır abartmıyorum. Tamamen değiştirmişti...
- İKİ YIL ÖNCE -
Sırtımda çantam, cebimde ellerim. Gözlerimi kapatmış denizin o temiz kokusunu içime çekiyordum. Denizin bende ayrı bir yeri vardı. Kalbimde ayrı bir yeri vardı. Kalbimin %90'ı Deniz'le kaplıydı.
Denizin dalga sesi, kokusu, serinliği ve diğer her zerresine hayrandım. Sinirlendiğimde, yalnız kalmak istediğimde, korktuğumda her zaman Denizin yanına koşup gelirdim. Onun dalgası, sesi, kokusu ve verdiği serinlik tıpkı bir anne gibi sakinleştirdi beni..
Sol kolumu cebimden çıkarıp saatime baktığımda, artık okula gitme vaktimin yaklaştığını anlayıp Denizle vedalaşmaya başladım.. Son kez kokusunu içime çekip, son kez serinliğini üstümde hissettim.. Ardından arkamı dönüp otobüs durağına doğru hızlı adımlarla yürümeye başladım. Yürümeye devam ederken tekrar arkamı dönüp Denizin dalgasına bakarken son kez vedalaştım.
Tekrar önüme döndüğümde kaldırıma yaklaştığımı ve duraktan bir kaç adım uzaklaştığımı fark edip yönümü çevirdim ve otobüs durağının tam önüne geldim. Otobüs henüz durağa varmadan cebimde ki bluetoothlu kulaklığımın kutusunu çıkarıp kapağını açtıktan sonra şarjının kaç olduğunu kontrol ettim. Nihayet ki dün üşenmeyip kulaklığımı şarja takabilmiştim. Bütün yaz boyunca neredeyse her gün şarja takmayı unutmuştum. Şarjının dolu olduğunu görünce içimden sevinip ikisini de kutudan çıkardıktan sonra kulağıma geçirip kutuyu tekrar cebime koydum. Telefonumu cebimden çıkarıp şarkı açtıktan sonra elimde tutmaya başladım. Bir kaç dakika sonra otobüsün geldiğini fark edip diğer cebimden İstanbul kartımı çıkardım ve elimde tutmaya başladım. Otobüs durağa yaklaşınca göz kararı otobüsün duracağı yeri karar verip oraya doğru yavaşça yürümeye başladım. Şans eseri otobüsün kapısı tam da önüme denk gelmişti. Kapı açıldıktan sonra otobüse bindim ve elimde ki kartı makineye okuttum ve otobüsün ortasına doğru ilerlemeye başladım. Bugün şanslı günümdeydim, otobüs bomboştu.. Gözüme kestirdiğim bir cam kenarına ilerleyip oturdum. Telefonumun sesini yükselttim ve yolu seyretmeye başladım...
Okulun ilk günleri hep stresli geçer benim için. Bu okuduğum okulun ikinci senesi olduğu için şükür ki, stresim pek fazla değildi. Birazcık asosyal olduğum söylenebilir. Okul dışında sokakta da arkadaşlarım vardı, fakat pek samimi olduğumuz söylenemez. Okul arkadaşlarıma da... Eh işte, yavaş yavaş ilişkilerimiz güçleniyor...
*
İneceğim durağa yaklaştığımı fark edince yanımda ki kişiden müsaade isteyerek oturduğum koltuktan kalkıp orta kapıya doğru ilerledim. Şoförün inecek olan birisi olduğunu anlaması için düğmeye basıp durağa gelmeyi bekledim. Durağa vardığımızda kapı açılınca otobüsten inip derin bir nefes aldım ve verdim. Otobüs ilerlemeye devam edince, hızlı bir tempoyla yürümeye başlayıp okuluma doğru yürümeye başladım. Çok uzun değildi zaten, bir-iki dakikalık bir mesafe vardı.
Biraz mesafe yürüdükten sonra okulumun önüne gelmiştim. Okul bahçesine giriş kapısının önünde durup üç aydır görmediğim okula biraz göz gezdirdim. Stresim giderek artmıştı. Derin bir nefes alıp verdikten sonra adımımı atarak okulun bahçesine girebilmiştim. Okula yeni başlayan dokuzlar bahçede bekleyerek sınıf şubelerinin açıklanmasını bekliyorlardı. On, on bir ve on ikilerde vardı. Hızlı adımlarla okul binasının önüne doğru yürümeye başladım. On-on beş saniye sonra binanın önüne geldiğimde merdivenlerden hızlıca çıkıp binanın içine girdim. Okul binasının içinde bazı arkadaşlarımı görüp birbirimizle selamlaştık. Merdivenlere doğru yürümeye devam ederken okulun içine de göz kestirmeyi eksik etmedim. Merdivenlerden çıkıp ikinci kata, onuncu sınıfların katına geldiğimde gözlerimle şubemi aramaya başladım. Bir kaç sınıf geçtikten sonra sonunda bulmuştum. Normalde bu kadar gergin olmazdım. Bu sene içimde başka bir şeyler olduğunu hissediyordum..
Önceki senede kuzenlerim sağ olsun biraz da olsa ilk gün hakkında bilgim vardı. Sınıfın içine adım attığım sırada sıralara ve sıralarda oturan sınıf ahalisine göz gezdirdim. Gözüme kestirdiğim uygun bir sıranın yanına hızlıca geçip yanında durduktan sonra çantamı kollarımdan çıkardım ve masanın yanında ki asacağa astım. Ardından oturup bacaklarımı masanın içine soktuktan sonra cebimde duran ve canımı yakan telefonumu çıkarıp sıraya koyduktan sonra beklemeye başladım...