2 yıl geçti atlatmıştık o korkunç kaybı.Mutluyduk artık.İkimiz okulu bırakmıştık.Ben çalışyordum.Denizim de evde yemek yapıyordu.Sürekli bir birimizi aryıyorduk ben işteyken.Nasılsın? iyi misin?ne zaman geleceksin diye sürekli konuşuyorduk birbirimile.Ben eve gelince sarılmak için bahane arıyorduk çok seviyorduk birbirimizi hayatın bize yaşattığı onca acıdan sonra bi şanstı bu aşk bize belkide.Babamın bana vermediği baba şefkarini ben Denize gösteriuordum.Kararlıydık evlenecektik biz.1 yıl geçti yine her zamanki gibi işten eve gelidim.Eve baktım Deniz yoktu.Annem boşuna arama deniz evde yok dedi.Delirecektim lan neredeydi bu kız telefonlarıma da bakmıyordu!daha sonra öyrendim ki abisi Deniz'iİstanbullara götürmüştü!2 ay geçti haber aldığım gibi valizimi hazırlayıp İstanbul'a gittim.Abisi her gün dövüp soruyormuş ona "kim lan bu Can"?!Denizle beraber İzmir'e kaçtık.Bizi kimse ayıramazdı.4-5 ay evden çıkmadık saklandık.Abisi gleip tekrar kaçırdı!delirdim hastanelerde yattım onca ay kimse sormadı "Can nasılsın"?.Ben hala bulamadım Deniz'i..Bazen yeni kızlarla tanışıyordum ancak saçmalıyordum Denizi unutamıyordum.Deniz,seni çok özledim.Benim her tarafım denizdi lan!
Sen hala kalbimde yaşayan özgür bi deniz kızısın..