Bölüm 7

Günler geçti. Geceler. Hayalimin ne kadar büyük olduğunun farkındayım. Ama bunun bedelleri bu kadar büyük müydü? Hikayemi okuyanlar beni görenler var mıdır? Gerçi görseniz de anlamazsınız. Sokaklarda yaşıyorum. Sizin başınıza böyle birşey gelseydi sığınacak bir aileniz olurdu. Belki sizi evine alan bir arkadaşınız. Ne bileyim işte… Kimsem yok tek bildiğim bu. Bu kocaman şehirde kimsen yoksa kaybedecek bişeyin de yoktur. Ben de buna güveniyordum. İleride ışıklı bir kapı açıldı. İçinden bikaç kişi çıktı kahkahalar atıp ellerinde paralar sayıyorlardı. İçlerinden biri cırtlak bir sese sahip çok yırtık bir tipti. Gürültülü konuşup o cırtlak sesisyle tuhaf sesler çıkarıp arkadaşlarına salça oluyordu. Birkaç saniye sinirlerim bozuldu ve beyin emcüklenmesi yaşadım ama sonra biraz dikkatli dinledim. Ah taĞnrım bu GEce de köşeyi döndük şu enayilerdeğn paralağr yıkılanziiğğğ. Diye bağırdı ve ekledi. Star olmak zor hayağğğtımm. dedi. Bir diğeri de dönüp dedi ki size söylemiştim her zaman B planı vardır diyeğ. O an kafamda dank etti. İhtiyacım olan yek şey buydu. BİR B PLANI!!!!!!