İçeriğe geç

DENİZ DÜNYA’YA DÜŞMAN

Bölüm 1 · 2 dk okuma

DENİZ DÜNYA’YA DÜŞMAN

Bölüm 1

Serkan abi bizim rızkımızı sen yedin

Bölüm1

Ben yandım siz yanmayın tavsiyesi; size kazık atan arkadaşlarınıza ikinci şansı vermeyin

Hayatta her zaman her şeyin bir anlamı olduğunu düşünenlerdendim. Eğer başınıza bir olay geldiyse kader sizin için ördüğü ağları vakti geldiği zaman kolay bir şekilde yoluna sokacaktır, sadece doğru zamanın gelmesini beklemek gerekir.

Tamam tamam uzatmayalım hiç de böyle düşünen bir insan değilim açıkçası. Bir şeyler başımıza geliyor bizde onları aşmaya çalışıyorduk işte, hayatta hiçbir zaman bir şeylere özellikle anlam yüklemek için uğraşmamıştım. Lise’ ye giden ders çıkışlarında koştur koştur spor salonuna yetişmeye çalışan haftasonları da yarı zamanlı şekilde bir kafe de çalışan dümdüz bir insandım.

Tüm bunlara nasıl yetiştiğimi soracak olursanız…. yetişemiyorum zaten o mevzuyu hiç karıştırmayalım güzel dostlar.

Tüm tuşlara basarak işleri rayında tutmaya çalışsamda illaki bazı aksaklıklar olabiliyordu. Geçen hafta sonu müşterilerden birine içine kahve eklemeyi unuttuğum için buzlu süt vermiştim, sporda üçüncü havlumu kaybetmiştim ve okulda yanlışlıkla merdivenlerden yuvarlanmıştım.

Neyse ki hiçbiri elzem sonuçlar doğurmamıştı ama takdir edersiniz ki bu şekilde de devam edemezdim. Kafama acilen reset atmam gerekiyordu.

Bu günde kafe de çay kahve yaptığım günlerden biriydi. Kafenin sahibi olan Serkan abi de işin başındaydı. Yaptığı bütün kahvelerde sürekli bir falso çıkıyor ama sesimi çıkartmıyordum.

Eğer her müşteriye bu kadar bol vanilya ve karamel şurubu eklemeye devam ederse günü kârla değil zararla kapatacaktık ama susmayı tercih ettim.

Serkan abiyle sözlü bir tartışma girmektense başka biriyle saç baş kavga etmeyi tercih ederdim o kadar susmuyordu çünkü.

` kız suratsız sarışın çocuklar gelince hoş geldin beş gittin diyorsun da bize gelince niye ağzının ucuyla bile gülmüyorsun ’

suratımı buruştururken elinde tuttuğu sipariş bardağına göz attım. Yine olmayan çoluğunun çocuğunun rızkını bardağın dibindeki vanilya şurubuna basmıştı.

` alakası yok abi bir kere ben iki buçuk miyopum görmüyorum kimseyi adam akıllı,yalandan gülümsüyorum işte millete banane sarışınsa allah allah ’

o tabi ki verdiğim cevabı beğenmemiş ve burun kıvırarak önüne dönmüştü. Bende kaldığım yerden işime devam etmiştim.

İlerleyen saatlerde tüm işleri toparlayarak herkese kolay gelsin dileyerek eve doğru ilerledim. 86 ay taksiyle aldığım telefonumun borcunu ödemek için çalışmak zorundaydım maalesef. Sadece iki gün olması ve yarı zamanlı çalıştığım için beni çok yorulmuyordu zaten.

Müzik dinleyerek bitirdiğim yoldan sonra evin demir kapısını büyük bir şangırtıyla açtım ve üst kattaki odama doğru yol aldım. Akşam yemeği saatine kadar ufak bir şekerlemeden kimseye zarar gelmezdi.

Bölüm sonu

1 yorum