Gülümsemek ne kadar güçlü bir silah. Ama ona bu gücü veren biziz. Bir insan gülüyorsa mutludur değil mi?
İnsan her zaman mutluluktan gülmez. İnsan kalbi acıyorsa da güler
Neden mi?
Ezilmemek, güçlü görünmek için. Çünkü bu hayat üzülenleri hiç sevmez. Üzgün birini görürse kalbini bin parçaya böler. Zaten bitmiş olduğunu hisseden insan, hayatın darbesiyle nasıl yaşar?
İşte bu sorunun cevabı gülümsemekten geçer. İnsan bittiğini hissetiğinde önce bir düşünür "Hayatım bitti mi?" diye. Sonra farkına varır ne düşündüğünün. Der ki "Ben bu kadar güçsüz müyüm?" Anlar tabi sonra gücünü. Gülümser kocaman. Fakat yine mutluluktan değil, korkudan. Ezilmekten, bir hiç gibi görülmekten korkar insan. Herkes gibi...