Aşk ne acayip bir şey be! “İnsandır, hakikatin gerçeği/ gider bir kavme gider bir yola…” Aşk acayip bir şeydir. Bazen bir sevinç bazen bir intikamdır. Bilinmez bir duygudur. Herkes der ki bir kelebek uçar karnında. Nerden bilirler bu kelebeğin karnında uçacağını. Aşk acayip olmasını bırakın bu duygu insanda gözükür. İnsan medeniyetinin en güçlü duygularından birisi aşktır. Savaşlar, kavgalar, mutluluklar hep bu duygu yüzünden çıkar. Bu kavgalar yüzünden insanlar aşk ve mantık diye ikiye ayırılırlar. Bazıları aşkı sadece gelip geçici bir duygu olarak tanımlarken bazıları aşkı sonsuza denk süren bir mutluluk ağacını benzetir. Bugüne kadar kimse aşkı tam tanımlayamaz ve tanımlamayacaklardır. O yüzden bizler tanımlamak yerine açıklayabiliriz. Aşk insanı dipsiz kuyuyu atıp sağanak yağışta da kaldırabilir ve ya insanı sevdiği ile yaşamasına izin vererek mutlak bir sevgi ile bir ömür geçirmesine izin verir. Şu sözlerle aşkın insana ne yapacağını özetlemek istiyorum;
Acı kaybımız Poyraz Karayel kendisi aşkı için feda-i can ederek ,aklı Alarada kalarak dar’ül fenadan dar’ül bekaya göç etmiştir.
