Herhangi bir gün gibi atlattığım dünden sonra bugün Emre'yle ders çalışmak için sözleştiğimiz kütüphaneye gelmiştim.
Gerçekten heyecanlıydım.Kütüphanenin kapısında sorguluyordum kendimi ya çocuğu izlemekten anlattığına odaklanamayıp rezil olursam?
Hayır,hayır bu düşünceleri hemen kovup içeri girmem gerekti.Yoksa Emre heyecandan kapıda 20 dakika beklediğimi bilmediği için onu ektiğimi sanabilirdi.
Son kez kütüphane kapısının yarattığı yansımadan siyah kargo pantolonumu ve üzerimdeki oversize sweat-shirtümü düzelttikten sonra kendimden emin bir şekilde omuzları dikleştirdim.Kapıyı ittirip içeri girdim.
Emre'yi bulmak için etrafa bakınırken bir elin bana doğru işaret etmesiyle masamıza ilerlemeye başladım.
Söylemeliyim ki bu çocuk okul kıyafetleri yokken ayrı bir ilgi çekiciydi.Gerçi farketmezdi şu zamanlar bana göre her hali ilgi çekiciydi.
Emre'nin oturduğu sandalyenin yanındaki sandalyeyi çekip oturduğumda sırtımdan sırt çantamı çıkarttım.Fermuarını açıp içinden matematik defterimi ve mor kalemliğimi çıkarttım.
Masaya koyduğum defterime uzanıp incelemeye başladığında derin bir nefes almıştım.
Yazım yaşıtım kızların aksine hiç güzel ve özenli değildi.Hatta bu konu bir ara arkadaşlarım arasında bile alay konusuydu.
Ne bekliyorlardı dersi önemsemeyen defteri,yazıyı mı önemseyecekti?
Emre inceledikten sonra defteri masanın üzerine geri bıraktığında korkulu bir suratla ona döndüm.
"Yazım felaket değil mi?"
Kafasını iki yana salladığında şaşırmıştım.
Çivi yazısı gibi yazım vardı.
"Benimkinde kötü değil emin ol."
Yarı sırıtarak söylediğinden sonra arkasındaki sandalyeye aştığı çantasını kucağına aldı ve içinden benimki gibi bir mor defter çıkarıp bana uzattı.
"Bir bak buna istersen."
Elime aldığım defterin sayfalarını karıştırmaya başladığında rastgele baktığım bir sayfada gördüğüm resimle sayfayı tekrar bulmaya başladım.
Ama sanki bir anda kaybolmuş gibi sayfayı bulamadım.
Eğer gözlerim halüsinasyon görmediyse sayfada benim yüzüme fazlaca benzeyen bir resim vardı.Özenle çizilmiş bir resimdi.Bunu onun çizdiğini düşünemiyordum çünkü yazısına göre fazla özenli ve güzeldi.
Elimdeki deftere uzanıp aldığında sayfayı gördüğümü farketmişti büyük ihtimal.
"Başlayalım istersen diğer türlü belki yetişmez."
Aceleci bir ses tonuyla kurduğu cümlesini kafamı sallayarak onayladığımda üzerimde hâlâ bir şaşkınlık vardı.
Beni neden çizmişti
Bana karşı bir şeyler mi hissediyordu?
