Siz: Öhm öhm
Siz: Öncelikle gerek yok
Siz: Dicemde matematikten 15 aldım amk
Siz: Çok sevaba girersin valla
Emre: Tamam o zaman
Emre: Ne zaman uygunsun sen?
Siz: Ben her zaman boşum
Siz: Sen ne zaman uygunsun?
Emre: Yarın okul çıkışı kütüphane?
Siz: Olur
Ders zili çaldığında WhatsApp'tan çıkıp telefonumu sıranın altına koyup camdan okul bahçesini seyrederek Spotify'dan müzik dinlemeye devam etmeye başladım.
İlk başta gıcık gelen bu çocuğa gün geçtikçe ısındığımı hissediyordum.
Sanki aramızda geçmişe dayanan bir bağ vardı.
Öyleydi ki sanki bu zamana kadar onu beklediğim için hiç sevgilim olmamıştı.
Gerçi hiç olmamıştı demeyeyim annemin dediğini göre küçükken olmuş bir tane.
Annemin dediğine göre diyorum çünkü; Çocukluğumu hatırlamıyorum.
Evet gerçekten hatırlamıyorum.
2.sınıftayken yine annemin anlattığına göre kilomdan dolayı zorbalığa uğrarken geri geri gideceğim derken düşüp sıranın ayağının demir kısmına kafamı vurmuşum.
Hemen hastaneye kaldırmışlar tabi,işte sonra doktor anneme hafıza kaybı yaşayabileceğimi söylemiş.Annem de bunu duyunca hazır ben okulu,arkadaşlarımı unutmuşken okulu görüp yaşadıklarımı hatırlamamam için Ankara'dan taşınmak istemiş.Bizde böylece Ankara'dan İstanbul'a taşınmışız.
🐄
Sınıfın kapısının gürültülü bir şekilde açılmasıyla aklımdaki konuşmamla vedalaşıp kafamı kapıya çevirmemle
içeri giren müdür yardımcısı Mehmet Hoca'yı görmem birolmuştu.
Her yerde mi bu adam?
Cidden artık yeterdi.Sanki üzerimde bu adamı çeken bir mıknatıs vardı.
"Çocuklar sessizliği sağlayalım proje için eşleştiğiniz kişileri duyurmaya geldim!"
Sınıf Mehmet Hocanın bağırmasıyla anında susmuştu.Sessizlik sağlanınca da hoca elindeki kağıdı okumaya başlamıştı.
"12/F Asena- 11/B Merve
12/C Feyza- 12/C Uğur
10/A Ayça- 12/B Mert
11/B Sinan- 11/D Hasan
11/D Mehmet- 12/C Oğuz
12/A Hatice- 12/A Esra Nur
11/B Defne- 11/D Emre."
"Şuanlık sizin sınıftan yalnızca 3 kişiyi seçtik.Nedeni bu 3 kişinin acilen sorumluluk almayı öğrenmesi gerek belki bu proje yardımcı olur."
Hoca bize gönderme yaparak boş boş konuşmaya devam ederken benim aklımdan geçen tek şey Emre'yle proje arkadaşı olmamızdı.
Galiba hayatımdaki en büyük 2.şansımı burada kullanmıştım.
